जगाचा पोशिंदा

भविष्य डोळ्यात साठवून

बळीराजा स्वप्न पेरतो मातीत

घाम धर्तीत शिंपून अहोरात्र

पिकवतो भाकरीचे मोती भुईत

थकलेला जीव बांधावर

घडीभर तो विसावा घेतो.

पुसून घामाचं थेंब सारं

चव भाजीभाकरीची चाखतो

 

मालकीण जावा येते रानात

शीण सारा इसरुन जातो.

दुष्काळानं करपल्या शिवारात

हिरवाईत जीव रमुन जातो.

 

राबून घाम गाळता शेतीत

मळा स्वप्नांचा फुलवतो

जगाचा पोशिंदा असा साऱ्यां

साठी भाकरीचे मोती पिकवतो.