एक अनामिक भीती

फारशा काही अपेक्षा नाहीत 

माझ्या आयुष्याकडून 

जे जे पुढ्यात आलं

ते ते जगले भरभरून 

भीती वाटते फक्त एका गोष्टीची 

नशिबातल्या चढउतारांची 

अचानक समोर येऊन उभारणाऱ्या 

त्या काळ नि वेळेची 

बेसावध या जीवननौकेला 

धक्का देऊन उध्वस्त करण्याची 

एक अनामिक भीती वाटते,

नशिबाचे फासे उलटसुलट पडण्याची

पुढे काय वाढून ठेवले असणार?

कळे ना ही गती कर्माची

माझे, आपले बरोबर असतील तर 

येऊ दे संकटे हजार 

ताकद आहे त्यांना कवेत घेण्याची

आपल्याच माणसांच्या विरहाग्नीत 

कुठून आणावी शक्ती जळण्याची

मायेची माणसंच नसतील 

तर दाटते भीती 

सारं काही जिंकूनही हरण्याची