बंध रेशमाचा

तुझे सुख जेथे

तिथे मी सुखावे

तुझे श्वस जेथे

तिथे मी विसावे

तुझे शब्द जेथे

तिथे मी नमावे

तुझे पाय जेथे

तिथे मी झुकावे

तुझे शब्द सारे

मला वेधणारे

तुझे हर्ष सारे

मला जाळणारे

तुला चांदणे जे

मला ऊन होते

मुक्यानेच मी घाव

वेचीत होते

उरीचे उसासे

लपवीत होते

चित्कार अंतरीचे

दाबीत होते

का बांध ऐसा

उखडीत नेला

जखमी तिथे तो

किनाराच होता

महापूर हा

भावनांचाच होता

तया ना कुणाचा

अडोसा मिळाला

तिथे पथ्थराला

ना शोक होता

ओशाळल्या जरी या

लाटा पुराच्या

पुन्हा अंतरी त्या

झाकून गेल्या

ओल्या किनारी जखमा

तैशाच राहील्या

मार्गस्त तो प्रवाह

वाटे जरी सुखाचा

एकलाच अंती

तो बंध रेशमाचा