मी होते तेव्हा अबोध बाला

मी होते जेव्हा अबोध बाला

बालपणीचा केला चाळा

हट्ट करुनी सदा कदाही

मी मागत असे मोती माळा

मी होते तेव्हा अबोध बाला

शाळा माझी सरली आता 

सुरू जाहल्या कॉलेज खेपा

सगळ्यांचा मग एकच हेका

"कन्या आली हो लग्नाला....!"

मी होते तरीही अबोध बाला

संसाराचा ओढीत गाडा

शोध स्वतःचा घेता घेता 

तरीही वाटे सदा मनाला

मी आजही आहे अबोध बाला

उदरी मुलगी आली माझ्या 

पाहू लागले तिच्यात मजला

तेव्हा सारा खेळ उमगला

मी नाही आता अबोध बाला