बाप

कितीही येवो संसारात

 दुःखाच्या मोठाल्या लाटा

 बाप मात्र शोधतो

 त्यातूनही सुखाच्या वाटा 

सर्वांच्या सुखासाठी

 रात्रंदिवस कष्टत असतो

 न पेलणार ओझं सुद्धा

 पाठीवर घेऊन चालत असतो

 

 घरातल्या कोणालाच 

त्याचं दुःख कळत नसतं

 आतल्याआत त्याचं मन

 शेकोटी सारखं जळत असतं

बाप आपल्या दुःखाचं

 कधीच भांडवल करत नाही

 खूप काही बोलावसं वाटतं

 पण काहीच बोलत नाही

सगळ्यांची मने जपताना 

स्वतःचा जीव मारत असतो

 त्यालाही एक मन आहे

 हे कोणीच जाणत नसतो