बाप लेकीची मिठी

तो पहिला तान्हा मऊ स्पर्श 

आजही घट्ट जसाच्या तसा 

मिठीत विरघळतो हलकासा 

जणू आसऱ्याचा श्वास असा 

वाढत्या वयाचे लैंगिक बदल 

बाबाही समजायला लागलाय 

नैसर्गिक प्रक्रिया म्हणून लेकीस 

मायेने घट्ट मिठीत घेऊ लागलाय

मनाला बोचणाऱ्या व्यथा 

लेकीशी तो बोलून दाखवतो 

समाजाच्या वाकड्या नजरा 

डावलून प्रेम मिठी स्वीकारतो 

सगळं कामधाम सोडून धावतो 

लेकीच्या हट्टापायी तो नरमतो 

धाकात तिच्या अलगद विरघळतो 

एका मिठीत आयुष्यभर विसावतो 

लग्नाची घटिका समीप येता 

अश्रू अनावर दोघा बाप लेकीला 

घट्ट मिठीची गरज एकमेकांना 

तेव्हा सारं जग एका बाजूला

पुरुषप्रधानतेचं घोडं तो आता 

गाजवत नाही नि मिरवतही नाही 

तिच्या अधिकारांचा क्षुद्र बळी 

अज्ञानापायी जाऊ देत नाही 

भेदभावाच्या चौकटीत अडकवून 

स्वच्छंदी स्वप्नपंख छाटत नाही 

पेहरावाचा झाला जरी गाजावाजा 

तरी दोषी तिला कधी ठरवत नाही 

नातं समाजाविरुद्ध जातंय का 

फरक बापाला जाणवत नाही 

मग दूषणांची अशी वाईट मिठी

पवित्र नात्याला कुरवाळत नाही