बालपण

मोकळे आकाश होते

मला नव्हते काही उणे

आठतात ते बालपणीचे

स्वच्छंदी दिवस जुणे

बोबड्या माझ्या बोलाने

अंगण आमचे खुलायचे

नाजूक अश्या पावलाने

अख्खं घर फुलायचे

नव्हती कुणाची भीती

नव्हता कुणाचा धाक

लाडाच्या  भोवऱ्यात 

होता प्रेमाचा मिलाप 

पतंग उडवताना तेव्हा

खूपच मजा यायची

पहिल्या पावसात कागदाची

होडी जेव्हा पाण्यात तरंगायची 

आता हरवले बालपण

कार्टून, व्हिडिओ गेम च्या जगात

दुर्मीळ झाली होडी, पतंग

गुगलच्या युगात