अखेर मी जगू लागले

नैराश्याने ग्रासलेली मी

उदासीन होऊन बसले मी

स्वतःशीच अबोल झाले मी

तेव्हा कुणीतरी टकटक

करत माझ्या जीवनात आला

पाहिलं ही नाही त्याला मी

तो नुसता बोलतच राहिला

आणि मी ऐकतच राहिले

थोड्या वेळाने मला जाणवले

माझ्यात शक्ती जागी झाली

मनात एकच निश्चय केला

आपला जीव खूप अनमोल

त्याचे असू करू नये बेहाल

उठ मर्दानी झांसीची राणी

तुझी आहे अनोखी कहाणी

माझ्यातली प्रतिभा कळाली

कवयित्री म्हणून उभे राहिले

अखेर मी जगू लागले ......