आयुष्यातील पहीला पगार

पगार होता थोडा परंतु

श्रीमंत त्यावेळी मी असे

हाती मिळता गगन ठेंगणे

हरखून मी जात असे

महिन्याभरातील कष्टाची

मोजदाद होई भारी

पगार हाती येताच

ती खर्चण्याची तयारी

पहील्या पगारात घेतला

पोषाख बाबांसाठी

आईला घेतली साडी

लग्नाच्या वाढदिवसासाठी

छोटासा पगार माझा

पण खर्चण्याची लिस्टच असे

आनंद आणि गरजेचा

मेळ त्यावेळी होत असे

लहानशा पगारात

बहीण-भाऊ मजा करायचो मस्त

आनंद जीवनाचा लुटून

वस्तू मात्र घ्यायचो स्वस्त

पहील्या पगाराचे समाधान

आज लाखोतही नाही

छोट्या पगाराने अंगी

निर्माण केली होती धिटाई