સાચો ક્યાં હતો

આંખમાં એની તિખારો ક્યાં હતો,

માનવી ખાલી કબાડો ક્યાં હતો.

જિંદગી જાતી ગરીબીમાં બધી,

તોય માણસનો નકારો ક્યાં હતો.

કામમાં એ આવતો સૌને સદા,

તે છતાં માણસ નકામો ક્યાં હતો.

બોલ મારા નામથી ખોટું નહીં,

એટલો તો હુંય ખોટો ક્યાં હતો.

લોક અપરાધીને પત્થર મારતાં,

મારનારો એક્કે સાચો ક્યાં હતો.