ବୃକ୍ଷ

ପ୍ରକୃତି ମଧ୍ୟରେ ଅଟେ ସିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ

  ଜୀବ ଜଗତର ବଞ୍ଚିବାର ଆଧାର

ବନ୍ଧୁ ମଧ୍ୟେ ବନ୍ଧୁଟିଏ ପରା ସିଏ

  ଭୁଲିବିନି କେବେ ଯାର ଅସରନ୍ତି ଉପକାର l

ଜନ୍ମ ଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ସାଥୀ ସେ ଯାତ୍ରାର

  ସ୍ପନ୍ଦିତ ହୃଦୟ ଦାନ ଯେ ତାହାର

ଜୀବନକୁ ତାର ଦେଇଛି ସମର୍ପି

  ହସ ଖୁସି ଭରିବାକୁ ଜୀବନେ ମୋହର l

ପେଟ ପାଇଁ ଦାନା ଦେହପାଇଁ ବସ୍ତ୍ର

  ବାସଗୃହ ତୋଳିବାକୁ ଲୋଡ଼ା ପଡିଥାଏ ଯାହାର

ସୁଶୀତଳ ଛାୟା ଫଳ ପୁଷ୍ପ ଦେଇ

 ଗଢିଛି ଯେ ମୋତେ ଏଡ଼େ ସୁନ୍ଦର l

 ସୁଖ ପାଇଁ କୁଠାର ଆଘାତ ସହେ

   ଗୃହପୋକରଣଟିଏ ସାଜେ କି ମନୋହର l

ପ୍ରତିଦାନେ କରି ନାହିଁ କେବେ ଆଶା

  ସ୍ନେହ ପରସରେ ପୁଲକିତ ହୁଏ ଧରା

ଅମୂଲ୍ୟ ସମ୍ପଦ ବୃକ୍ଷ ଦେବତା ସେ

  ପ୍ରକୃତବନ୍ଧୁ ହୁରି ପଡେ ଜଗତ ସାରା l