ମଣିଷପଣିଆ

ନଝରୁ ହୀରା କି ମୋତି ଆଉ କେତେ ମାଣିକ

ମିଠା କଥାପଦେ ଯଥେଷ୍ଟ

ମନ କିଣିବା ପାଇଁ ତ

ନ ଦେଇପାରିଲେ କୋଟିବସ୍ତ୍ର ସଙ୍ଗେ ଆଉ ଶତ ଅଳଙ୍କାର

ଭୋକିଲାକୁ ମୁଠେ କଂସା ପଖାଳକୁ

ଶୋଷିଲାକୁ ପଦ୍ମେ ପାଣି

ସରି ହେବ କି ସୁନା ଖଣି

ଦୁଃଖୀଜନେ ଯେବେ ହସିବେ ଜଗତେ

ହସିବ ଧରଣୀ ରାଣୀ

ମଣିଷ ଜୀବନ ହୋଇବ ସଫଳ

ମନେ ରଖିଥିବା ସଦା

ଏ ମହାତବାଣୀ l