କଣ୍ଟା

ପାଇବାକୁ ତତେ ହାତ ବଢ଼ାଇଲେ

     ଆଘାତ ମନେ ସହେ

ରୂପରେ ତାହାର ବିମୋହିତ ପ୍ରାଣ

    ଛୁଇଁବାକୁ ମୋତେ କହେ l

ପ୍ରତି ପାଖୁଡାରେ ଭରିଛି ସୁବାଷ

   ଚଉ ଦିଗ ମହାକାଏ

ପଥିକ ଟିର ମନକୁ ଆକର୍ଷେ

   ହୃଦୟ ବନ୍ଧା ପଡ଼ିଯାଏ l

ଆକୁଳ ଅନ୍ତରେ ବ୍ୟଥିତ ପରାଣେ

  କରକୁ ଯେବେ ପ୍ରସାରେ

ଲଭିବା ପୂର୍ବରୁ ବହଇ ରୁଧିର

  କଣ୍ଟା ର ଆଘାତରେ l

ଅନ୍ଧାରକୁ ଚିରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଠନ୍ତି

   ସୁନେଲି କୀରଣ ବୁଣି

ସେହିପରି ପ୍ରେମ ହୁଏ ସାର୍ଥକ

  ଶତ ପ୍ରତିବାଦ ଶୁଣି l