ଯୋଦ୍ଧା

       ଓକିଲବାବୁ ମୋର ଗୋଟିଏ ଅଭିଯୋଗ ଆପଣଙ୍କୁ ଶୁଣିବାକୁ ହେବ ଆଉ ତାର ସମାଧାନ ବତେଇବାକୁ ପଡିବ ।

ଫେସବୁକ ଟାଇମ ଲାଇନ ରେ ହାତରଖି କହୁଛି ଯାହା କହିବି ସତ କହିବି । ସତ ଛଡା ଆଉ କିଛି କହିବିନି ।

-----ହହାହା , ପ୍ରଥମେ କୁହନ୍ତୁ ଆପଣଙ୍କର ଅଭିଯୋଗ କଣ ?

ମୋ ଟାଇମଲାଇନ ରେ ମୋତେ ନ ପଚାରି ସମସ୍ତେ ଟାଗ କରୁଛନ୍ତି । ମୁଁ ଅତିଷ୍ଠ ହୋଇଗଲିଣି । ଆଉ ସହିହେଉନି ।

----ଆପଣ କାହାକୁ ଟାଗ କରିଛନ୍ତି ନା ନାହିଁ ?

କରିଛି ଆଜ୍ଞା । କିନ୍ତୁ ଆଗେ ଆଗେ । ଏବେ ଆଉ କରୁନି ।

----ଓ .... କରୁଥିଲେ ତ ? ତାହେଲେ ଏବେ କେମିତି ଅଭିଯୋଗ କରୁଛନ୍ତି ଆପଣଙ୍କୁ କେହି ଟାଗ କରିବେନି ?

    ନିହାତି ଦରକାର ହେଲେ ମୁଁ ଅନ୍ୟକୁ ଟାଗ କରିଛି ସତ କିନ୍ତୁ ଯେତେବେଳେ ମୋ ମତଲବ ରେ କାହାକୁ ଟାଗ କରିଛି ଖୁବ ଅସହଜ ମନେକରିଛି।

----କିନ୍ତୁ କାହିଁକି ?

ଭଲକଥା କହୁଛନ୍ତି ଆପଣ? ଫେସବୁକ ରେ ଗଦାଗଦା ପୋଷ୍ଟିଂ ପରା ଏଇ ଟାଗ ନକରିବା କଥାକୁ ନେଇ । କିନ୍ତୁ କବି ଲେଖକ ମାନଙ୍କର କଣ କାହାକୁ ଡର ଅଛି ?

----ଓହୋ ଆପଣ ତାହେଲେ କବି ?

ହଁ ।

------କିନ୍ତୁ ଏ କଥାକୁ ଆମେ କେମିତି ବିଶ୍ୱାସ କରିବୁ ?

ଆପଣ ମୋ ଟାଇମ ଲାଇନକୁ ଯାଇ ଚେକ କରନ୍ତୁ ।ବଳେବଳେ ଜାଣିଯିବେନି ।

-------ଆପଣଙ୍କର ତାହେଲେ ପୋଷ୍ଟିଂ କମ ଥିବ ?

  ନା ନା ନା ବହୁତ ପୋଷ୍ଟିଂ ମୋର । ମୋର ଫେସବୁକରେ ପରା ୪୦୦୦ ସାଙ୍ଗ । ମୋତେ ଦରକାର ପଡେନି କାହାକୁ ଟାଗ କରିବା ।

-----କବି ଲେଖକଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ କିଛି କରିପାରିବୁନି ମାଡାମ ।

କିନ୍ତୁ କାହିଁକି ? ଏମାନେ କଣ ମଣିଷ ନୁହନ୍ତି ? ତାଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ନିୟମ କାହିଁକି ରହିବନି ? ଯିଏ ଯେତେବେଳେ ଚାହିଁଲା ଆଉ ଜଣଙ୍କ ଅଗଣାରେ ନାଚିବା ଆରମ୍ଭ କରି କହିବ ଦେଖ ମୋ ନାଚ ।ଭଲ ନଲାଗିଲେ ବି ପଢ଼ ଆଉ ଲାଇକ କର । ଭଲ କଥା କହୁଛନ୍ତି ଆପଣ ?

----- ନ ନାଚିଲେ ଏମାନଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ହଜ଼ମ ହେବନି ଯେ !

 ଆଁ ????

------ ଗୋଟେ କାମ କରିହେବ । ଫେସବୁକ ମାଲିକ ଯଦି ନିୟମ ରଖିଦେବ ଅତି କମରେ ନିଜର ୩୦୦୦ ସାଙ୍ଗ ନଥିଲେ ଜଣେ ଅନ୍ୟକୁ ଟାଗ କରିପାରିବନି ।ତେବେ ଏ ସମସ୍ୟାର ସରଳ ସମାଧାନ ହୋଇଯିବ ।

  କିନ୍ତୁ ନିଜର ଏତେ ସାଙ୍ଗ ଥିଲେ ଜଣେ ଆଉ ଜଣକୁ ଟାଗ କରିବ କାହିଁକି ?

-----ଏବେ କଣ ହୋଇଛି ମାଡାମ ଆପଣଙ୍କର ୪୦୦୦ ସାଙ୍ଗ ଦେଖି ଅନ୍ୟମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ଟାଗ କରୁଛନ୍ତି । ଟାଗ ମାଷ୍ଟ୍ରମାନଙ୍କର ପୋଷ୍ଟିଂ ଆଉ ନୋଟିଫିକେସନରେ ଆପଣ ଅତିଷ୍ଠ ହୋଇ ଉଠୁଛନ୍ତି ।

    ହଁ...ସେଇଥିପାଇଁ ତ ମୋର ଏ ଅଭିଯୋଗ । ମୋତେ ଶାନ୍ତି , ସୁରକ୍ଷା କିମ୍ବା ଅର୍ଥ କିଛି ନମିଳିଲେ ମୁଁ ଅନ୍ୟର ଏଭଳି ବିଶୃଙ୍ଖଳାକୁ କାହିଁକି ବରଦାସ୍ତ କରିବି ? ଏମିତି ଅନ୍ୟାୟ ମୁଁ କାହିଁକି ସହିବି ଯେ ?

------ଓହୋ..ତା ମାନେ ଆପଣ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ନିଜଘରେ ଶାନ୍ତି ଆଉ ସୁରକ୍ଷା ଯଦି ନମିଳିଲା ଅନ୍ତତଃ ଅର୍ଥଲାଭ ମିଳୁ ?? କିଛି ବୁଝିହେଉନି ଯେ ..ଅର୍ଥ କିଏ ଦବ ଆପଣଙ୍କୁ ?

         ଓକିଲ ବାବୁ ବ୍ୟାଙ୍କରେ ଟଙ୍କା ରଖିଲେ ସୁଧ ମିଳୁଛି ନା ନାହିଁ ? ମାଲିକର ଘରେ ରହିଲେ ଭଡା ଦେବାକୁ ପଡୁଛି ନା ନାହିଁ ? ଠିକ ସେମିତି ମୁଁ ଦିନରାତି ମୋର ସବୁ କାମ ଭୁଲି , ଆଖି ଫୁଟେଇ ଫୁଟେଇ ଏତେ ସାଙ୍ଗ ଅର୍ଜିଲି । ମୋ ଅଗଣାରେ ନାଚି ଯଦି ଜଣେ ଏତେ ଦର୍ଶକ ବା ଶ୍ରୋତା ପାଇଲା କାହିଁକି ସେ ଏଥିପାଇଁ ଅର୍ଥ ନଦେବ ଯେ ?

---- କିନ୍ତୁ ମାଡାମ ସେମାନେ ପରା ଆପଣଙ୍କର ସାଙ୍ଗ । ସାଙ୍ଗଠୁ ଆପଣ ଅର୍ଥ ନେଇପାରିବେ ? ଅତିଥି ଭଳି ସେମାନେ ଆସୁଛନ୍ତି , ସମ୍ପର୍କ ଗାଢ଼ କରୁଛନ୍ତି , ଖୁସି ବାଣ୍ଟୁଛନ୍ତି । ଅର୍ଥ ଲାଭ ଆଶାରେ ଏତେ ଗଭୀର ବନ୍ଧୁତ୍ୱକୁ ଆପଣ ଫିକା କରିଦେବା କେତେଦୂର ଠିକ ହେବ ଥରେ ଭାବିକରିି କୁହନ୍ତୁ ।

   ପୋଲିସବାବୁ , ଆପଣ କୁହନ୍ତୁ ଜଣେ ମଣିଷର ହଜାର ହଜାର ସାଙ୍ଗ ରହିପାରିବେ ? ଏମାନେ ସବୁ ମୋର ଫେସବୁକ ବନ୍ଧୁ । ଯେଉଁମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ଦିନେକାଳେ ଦେଖିନି କି ଦେଖାହେଲେ ସେମାନେ ମୋତେ ଚିହ୍ନିବେନି । ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଅର୍ଥଲାଭ କରିବା ନୁହେଁ , ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ବାଟକୁ ଆଣିବା । ଆପଣ ଦେଖିବେ ପଇସା ପଡିଲେ ଆପେଆପେ ଠିକ ହୋଇଯିବେ ସମସ୍ତେ ।

  ----ହଁ ....ସବୁ ଠିକ ଯେ , ଏ କବି ଲେଖକ ଗୋଷ୍ଠୀ ପରା ଦେବାଳିଆ ଗୋଷ୍ଠୀ ପୁଣି ତାଙ୍କ ହାତରେ କଲମ । ମାଡାମ ହମକୋ ବନ୍ଧୁକ ସେ ଡର ନେହିଁ ଲଗତା ଜିତନି କଲମ ସେ ...ହେହେହେ ।

---- ଆପଣ ମଜା କରୁଛନ୍ତି ? କିଛି ଶୁଣିବିନି ମୁଁ ।ଆପଣଙ୍କର କାମ ଲୋକଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ଦେବା । ମୋର ନ୍ୟାୟ ଦରକାର । ଆପଣ କହିଲେ ମୁଁ ଫେସବୂକ ମାଲିକ ବିରୁଦ୍ଧରେ ବି କେଶ କରିବି । କିନ୍ତୁ ଫେସବୁକର ଟାଗକୁ ନେଇ ଯୁଝି ହେଉଥିବା ନିରୀହ ଜନତାଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ଦେଇକରି ହିଁ ରହିବି ।

---ଫେସବୁକ ଆମ ସରକାର ଅଧୀନରେ ନାହିଁ ମାଡାମ । ଆମେ ଏ ମାମଲାରେ ଆପଣଙ୍କୁ କିଛି ସାହାଯ୍ୟ ଦେଇପାରିବୁ ନି । ଫେସବୁକ ଓନରକୁ ଗୋଟେ ଚିଠି ଲେଖନ୍ତୁ ଆପଣ । ' ଟାଗ ରୁ ଆମକୁ ମୁକ୍ତି ମିଳୁ ନଚେତ ଭଡା ମିଳୁ ' । କିନ୍ତୁ ତା ପୂର୍ବରୁ ଆଉ ଗୋଟେ କଥା କରନ୍ତୁ ।ଟାଇମ ଲାଇନ ରେ ଗୋଟେ ପୋଷ୍ଟିଂ ଛାଡିଦିଅନ୍ତୁ । ସଫା ସଫା ଲେଖିଦିଅନ୍ତୁ ମୋର ବିନା ଅନୁମତିରେ ଯିଏ ମୋତେ ଟାଗ କରିବ ତାକୁ ମୁଁ ଅନଫ୍ରେଣ୍ଡ କରିଦେବି ।

   ଭଲକଥା କହୁଛନ୍ତି ଆପଣ ? ମୁଁ ସାମୂହିକ ଲଢେଇ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନ୍ୟାୟ ଦେବାକୁ ଚାହିଁଲା ବେଳକୁ ଆପଣ ମୋତେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଲଢେଇ କରି ଫସେଇବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି ।ପାଣିରେ ରହି କୁମ୍ଭୀର ସାଥିରେ ବଇରି ହେବି ମୁଁ ? ମୁଁ ପରା ଗୋଟାଏ କବି , ଲେଖକ । ମୋତେ ବି ତ ଇମେଜ ,ପବ୍ଲିସିଟି ଦରକାର ? ଏତେ କଷ୍ଟକରି ଏତେ ସାଙ୍ଗ ଅର୍ଜିଛି କଣପାଇଁ ଯଦି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଅନଫ୍ରେଣ୍ଡ କରିଦେବି ? ଯାହା ଦେଖୁଛି ଆପଣଙ୍କ ହାତରେ ଖଡା ସିଝିବନି । ଯାହା କରିବା କଥା ଏବେ ମୁଁ କରିବି ।

      ସୁଲେଖା ଭାବିଲା ଯାହା ଦେଖୁଛି ଏ ଟ୍ୟାଗ ରୋଗ ଭଲ କରିବା ପାଇଁ କିଛି ବି ଔଷଧ ନାହିଁ ।ଫେସବୂକ କୁ ସେ ଅନେକବାର ସୁଚେଇଲାଣି ତାର ଅଭିଯୋଗ ।ହେଲେ କେହି ଶୁଣୁନାହାନ୍ତି ତା କଥା । କଥାରେ ଅଛି ପରା କଣ୍ଟାକୁ କଣ୍ଟାରେ କାଢ଼ିବା ଦରକାର । ଏ ଦୁନିଆରେ ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ସ୍ଥାନ ନାହିଁ । ସୁଲେଖା ଗୋଟେ ତାଲିକା ବନେଇଲା । ତାଲିକାରେ ପ୍ରତିଦିନର ନୂଆନୂଆ ଟ୍ୟାଗ ବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ସାମିଲ କରିଲା । ଯେତେଯେତେ ଫୁଲ , ଜୀଫ , ବାର୍ତା , ଅଭିନନ୍ଦନ ଓ ଶୁଭସକାଳର ଫୋଟୋ, ଏମିତିକି ଭିଡ଼ିଓ ଯାହା ପାଇଲା ନିତି ସେମାନଙ୍କ ଟାଇମଲାଇନକୁ ମନଇଚ୍ଛା ପୋଷ୍ଟ କରିଚାଲିଲା ।ଦିନକୁ କୋଡିଏ ରୁ ଅଧିକ ପୋଷ୍ଟ ଦେଖି ଧୀରେଧୀରେ ବନ୍ଧୁମାନେ ଅତିଷ୍ଠ ହେବାକୁ ଲାଗିଲେ ।ସେମାନଙ୍କ ସାଙ୍ଗସାଥି ତାଙ୍କୁ ଇଆଡୁସିଆଡୁ ନାନାକଥା କହିଲେ । କଥା ଏକାନରୁ ସେକାନ ଘୁରିଲା । ଧୀରେ ଧୀରେ ଟାଗ କରିବା ଲୋକଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା କମିଲା ଆଉ ଦିନେ ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା କହିଲେ ଚଳେ । ସୁଲେଖା ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇ ନିଜର ଉପସ୍ଥିତ ବୁଦ୍ଧି କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲା ।

       ମେସେଞ୍ଜର ଆଉ ହ୍ଵାଟ୍ସଆପରେ କିଛି ବନ୍ଧୁ ପଚାରିଥିଲେ , ମାଡାମ ଆପଣ ଜଣେ ରାଇଟର ।ଏମିତି ପୋଷ୍ଟିଂ କରି କାହିଁକି ନିଜର ପ୍ରତିଛବି ବିକୃତ କରୁଛନ୍ତି ? ସୁଲେଖା ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଇଥିଲା , ରାଇଟର ହୋଇ ଯାହା କରିପାରିଲିନି ଏବେ ଫାଇଟର (ଯୋଦ୍ଧା ) ହେବାରୁ ତାହା କରିପାରିଛି ।

    ଏ ଘଟଣାର କିଛିଦିନ ପରେ ଦିନେ ଆରାମରେ ବସି ନିଜର ଫେସବୁକ ଖୋଲି ସାଙ୍ଗ ଲିଷ୍ଟ କୁ ଦେଖି ଆଖି ତରାଟି ଦେଲା ସୁଲେଖା । ଏ କଣ ?ହଜାରେରୁ ଅଧିକ ଜଣ କବି ଲେଖକ ତାକୁ ଅନଫ୍ରେଣ୍ଡ କରିଦେଇଛନ୍ତି ?

(ଲେଖାଟିକୁ ପଢି କେହି ଦେହକୁ ନେବେନି ।କାହାରିକୁ ଆକ୍ଷେପ କରିବା ମୋର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନୁହେଁ । କିନ୍ତୁ ବିନା ଅନୁମତିରେ ଟାଗ କରିବାର ଏଇ କଦର୍ଯ୍ୟ ଅଭ୍ୟାସରୁ ଯଦି ଆମେ ଓହରି ଆସିବା ତେବେ ସମସ୍ତଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ହେବ ବୋଲି ଆଶା ରଖୁଛି ।)