ସ୍ମୃତି

କାହା ପାଇଁଁ ସ୍ମୃତି ଗାଁଆ ମାଟି ଘର 

ବିଲ ବାଡି ଜମି ଚାଷ

କାହା ପାଇଁଁ ପୁଣି ଅନୂଢ଼ା କିଶୋରୀ

ଗାଧୁଆ ବେଳର ବେଶ

କିଏ କହେ ସ୍ମୃତି ନଦୀ ପଠା ପରେ

ନିରୀହ ମନର ଠାଣି

କାହା ପାଇଁ ପୁଣି ସ୍ମୃତି ଛଳନାର

ବିରହ ବେଦନା ବୁଣି।।

କେତେବେଳେ ସ୍ମୃତି ଚନ୍ଦ୍ରମାର ଶୋଭା 

ଆମ୍ବ ତୋଟା ଖେଳ କୁଦ

କେତେବେଳେ ପୁଣି ମନ୍ଦିର ସେପାଖେ

ପ୍ରଥମ ପ୍ରୀତିର ସୁଖ ।

ସ୍ମୃତି ନୁହେଁ ବିଷ ଅବା ଅପଯଶ

ସେ ତ ଭାଗୀରଥି ନୀର

ଯିଏ ଯାଉଥାଏ ସିଏ ପାଉଥାଏ 

ତା ପାଇଁ ନିର୍ଝର ଝର ।

ନେଇ ଯାଏ ସ୍ମୃତି ସମୟର ଗତି

ରହିଯାଏ ଆଶା