Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!
Exclusive FREE session on RIG VEDA for you, Register now!

ବି. ନିରୁପମା

Children Stories Inspirational


4.2  

ବି. ନିରୁପମା

Children Stories Inspirational


କଳିକାର ମହକ

କଳିକାର ମହକ

3 mins 226 3 mins 226


ସୋମବାର ଦିନ ସକାଳୁ ଗାଧୋଇ ପାଧୋଇ ପାଖ ଶିବ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଉଥାଏ କଳିକା । ଚାଙ୍ଗୁଡ଼ିରେ ମାଆ ସଜାଡ଼ି ଦେଇଥା'ନ୍ତି ପୂଜାସାମଗ୍ରୀ । ନଡ଼ିଆ,କଦଳୀ, କ୍ଷୀର,ଗୁଡ଼, ପେଡ଼ା, ମିଠେଇ, ଫଳ, ଫୁଲ ଆଉ ଧୂପବତୀ । ଦାନବାକ୍ସରେ ଦେବାପାଇଁ ସେ ଦକ୍ଷିଣା ମଧ୍ୟ ନେଇଥାଏ । 

   ଏ ବର୍ଷ ପରୀକ୍ଷାଟା ଭଲରେ ଭଲରେ ହୋଇଯାଉ ବୋଲି ଭଗବାନଙ୍କ ନିକଟରେ ପ୍ରାର୍ଥନା କରିଥିଲା କଳିକା । ଅବଶ୍ୟ ପରୀକ୍ଷାରେ କେବଳ ଭଲ କରିବାକୁ ଠାକୁରଙ୍କୁ ଗୁହାରି କରି ସେ ତୁନି ହୋଇ ରହିଯାଇନଥିଲା । ସେଥିପାଇଁ ବର୍ଷସାରା ମନଲଗାଇ ଲେଖାପଢ଼ା ବି କରିଥିଲା।ଏବେ ସେ ତା' ପରିଶ୍ରମର ଫଳ ପାଇଛି।ଶ୍ରେଣୀରେ ପ୍ରଥମ ସ୍ଥାନ ବଜାୟ ରଖିବା ସହ ବିଦ୍ୟାଳୟର ବାର୍ଷିକୋତ୍ସଵରେ ହାସଲ କରିଛି ଗୁଡ଼ାଏ ପୁରସ୍କାର । ଏଣୁ ସେଇ ଖୁସିରେ ଠାକୁରଙ୍କ ପାଖରେ ଭୋଗ ଲଗାଇ ସେ ତା'ର କୃତଜ୍ଞତା ଜଣାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛି।

  କିଛି ବାଟ ଗଲାପରେ କଳିକା ଦେଖିଲା, ଥୁରୁଥୁରୁ ବୁଢ଼ୀଟିଏ ବାଡ଼ିଧରି ଆଗକୁ ଚାଲିଛି । ବୟସ ଭାରରେ ନଇଁ ଯାଇଛି ତା'ର ଅଣ୍ଟା । ହାଡୁଆ ଦେହର ପଞ୍ଜରା ସବୁ ଗଣି ହୋଇଯାଉଛି । କିଛି ଦୂର ଗଲାପରେ ସେ ଆଣ୍ଠେଇ ପଡ଼ୁଛି।ମଝିରେ ମଝିରେ କାଶି କାଶି ନୟାନ୍ତ ହୋଇ ଯାଉଛି । ଆଖିରୁ ବୋହି ପଡୁଥିବା ଲୁହ ଆଉ ଲେଞ୍ଜରାକୁ ସେ ବାରମ୍ବାର ପୋଛିପକାଉଛି ତା' ଲୁଗାକାନିରେ । 

ଗାଡ଼ି ମଟର ଭିଡ଼ଦେଖି ସେ ହଡ଼ବଡେଇ ଗଲାଣି।ରାସ୍ତା ପାରି ହେବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଛି ବୋଧହୁଏ ।

   ବୁଢ଼ୀର ଅବସ୍ଥା ଦେଖି କଳିକା ମନରେ ଦୟା ହେଲା । ସେ ଡାକ ପକେଇଲା,” ବୁଢ଼ୀମା',ବୁଢ଼ୀମା'..."

  ଗାଡ଼ି ମଟର ଶବ୍ଦ ଯୋଗୁଁ ବୁଢ଼ୀଟିର କାନକୁ ଠିକରେ ଶୁଣାଗଲା ନାହିଁ ବୋଧହୁଏ । ଏଣୁ କଳିକା ତରତରରେ ଯାଇ ତା' ପାଖରେ ପହଞ୍ଚି ହାତଧରି ରାସ୍ତାରୁ ଆଡ଼େଇ ନେଲା । ବୁଢ଼ୀକୁ ଚାହିଁ ପଚାରିଲା,” ବୁଢ଼ୀମା', ତୁମେ ଏମିତି ଏକୁଟିଆ କୁଆଡ଼େ ଯାଉଛ ?ତୁମର କ'ଣ ହୋଇଛି ? ତୁମଘର ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଆସିଲନି ?"

  ବୁଢ଼ୀ ତା'ର କୋଟରଗତ ଚକ୍ଷୁରେ କଳିକାକୁ ଟିକେ ନିରେଖି ଚାହିଁଲା।ତା' ପରେ ଖୁଁ, ଖୁଁ କାଶି ଉତ୍ତର ଦେଲା,” ମାଆ ଲୋ,ମୁଁ ହତଭାଗିନୀ ନିଆଶ୍ରୀଟିଏ । ମୋର କେହି ନାହାନ୍ତି । ଗୁଡ଼ାଏଦିନ ହେଲାଣି,ଏ ନିଆଁଲଗା ଜରଟା ଧରିଚି ଯେ,ଜମାରୁ ଛାଡ଼ୁନି । ଆ'ରି ଦାଉରେ ଦେହ ହାତରେ ମୋର ବଳ ପାଉନି । ତିନିଦିନ ବିତିଲାଣି ପେଟକୁ ମୁଠାଏ ଅନ୍ନ ଯାଇନି । ଆତ୍ମା ଡାକୁନି କାହା ଆଗରେ ହାତ ପାତିବାକୁ । ବାସନ ଦୁଇଖଣ୍ଡ ଥିଲା ଯେ, ତାକୁ ନେଇ ବଜାରକୁ ଯାଉଛି । ବିକ୍ରି କରି ବଇଦ ପାଖରୁ ଓଷଦ ଆଣିବି ।” 

   ବୁଢ଼ୀଟିର କଥାଶୁଣି କଳିକା ମନରେ ଦୟା ହେଲା । କ'ଣ ଟିକେ ଚିନ୍ତାକରି, ତା' ହାତକୁ ଧରି କହିଲା,” ବୁଢ଼ୀମା',ମୁଁ ତୁମ ଦୁଃଖ ବୁଝିପାରୁଛି। ମନାକରନା- ନିଅ,ମୋ ପାଖରେ ଥିବା ଏଇ ଫଳ ଆଉ ପେଡ଼ା ସବୁକୁ ଖାଅ । ଏବେ ମୁଁ ଗୋଟିଏ ଅଟୋରିକ୍ସା ଡାକୁଛି । ମୋ ବାପା ଜଣେ ଡାକ୍ତର । ଏଇ ପାଖରେ ତାଙ୍କ କ୍ଲିନିକ । ତାଙ୍କରି ପାଖରେ ମୁଁ ତୁମ ଦେହ ଦେଖେଇ ଦେବି।"

   ଏଥର କଳିକା ମନ୍ଦିର ଯିବା କଥା ପାସୋରି, ପୂଜାପାଇଁ ନେଉଥିବା କ୍ଷୀର, ଫଳ ଆଉ ପେଡ଼ା ସବୁକୁ ଆଦରରେ ବୁଢ଼ୀଟିକୁ ଖୁଆଇଲା । ତା'ପରେ ଅଟୋରିକ୍ସାରେ ବସେଇ ନେଇଗଲା ତା' ବାପାଙ୍କ ପାଖକୁ । 

   ବାପା-ଝିଅ ପାଖରୁ ସବୁକଥା ଶୁଣି, ଭଲଭାବରେ ବୁଢ଼ୀଟିର ଦେହ ପରୀକ୍ଷା କଲେ । ତା'ପରେ ଆବଶ୍ୟକ ଔଷଧ ସହ କିଛି ଟଙ୍କା ଦେଇ କହିଲେ, ” ମାଉସୀ, ମନାକରନି, ଏ ସବୁ ପାଖରେ ରଖ,କାମରେ ଆସିବ ।” 

 ଥତମତ ହୋଇ ବୁଢ଼ୀଟି ସେତକ ଧରିଲା । 

  ଏଥର ପାଖରେ ଛିଡ଼ା ହୋଇଥିବା ଝିଅର ଗାଲକୁ ଟିକେ ଚିମୁଟି ଦେଇ, ଡାକ୍ତରବାବୁ ହସିହସି କହିଲେ, "ତୁ ଆଗରୁ ଆଉ ଟିକେ ସାନ ଥିଲାବେଳେ ମୋତେ କେତେଥର ପଚାରିଛୁ,"ବାପା,କଳିକା କହିଲେ କ'ଣ ?" ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତରରେ କହିଛି, 'ଫୁଲକଢ଼ି' । ଆଜି ବି ତୁ କଢ଼ଟିଏ, କାଲି ଫୁଲଭଳି ଫୁଟିବୁ । ତୋ ମହକରେ ଆଖପାଖ ଦେଶ-ଦୁନିଆ ମହକାଇ ଦେବୁ ।” 

 ” ବାବା, ମୁଁ ପୁଣି ଫୁଲ ଭଳି ମହକିବି କେମିତି ?" ତୁ ପଚାରୁ । 

   ଆଜି ମୁଁ ସେ ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତର ପୁଣିଥରେ ଦେଉଛି,” ଠିକ ଏମିତି । ଅସୁବିଧା ଏବଂ ଦୁଃଖ-କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଆଉ ଜୀବଜନ୍ତୁମାନଙ୍କୁ ଆମଦ୍ୱାରା ସମ୍ଭବ ହେଉଥିବା ସାହାଯ୍ୟ ଓ ସହଯୋଗ କରି । ମନ୍ଦିର ଯାଇ-ଭୋଗ ଲଗାଇ ପୂଜା ଅର୍ଚ୍ଚନା କରିବା ଦ୍ୱାରା ଈଶ୍ୱର ଯେତିକି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ଏମିତି ଅନ୍ୟର ଉପକାର କଲେ ତା'ଠାରୁ ଅଧିକ ତୋଷ ହୁଅନ୍ତି ।” 

 ” ହଁ ବାବା,ମୁଁ ଜାଣିଛି ପରା,ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେହରେ ଭଗବାନ ଅଛନ୍ତି, ସେଥିପାଇଁ ତ ପୂଜାଲାଗି ନେଉଥିବା ଭୋଗ ସାମଗ୍ରୀକୁ ଏଇ ଭୋକିଲା ବୁଢ଼ୀମା'ଙ୍କୁ ଖୁଆଇ ଦେଲି ।” କଳିକା ଉତ୍ତର ଦେଲା।

  ବୁଢ଼ୀଟି-ଜଳଜଳ କରି ଚାହିଁ ଶୁଣୁଥାଏ ବାପ-ଝିଅଙ୍କର କଥାକୁ।ପୂରା ନ ହେଲେ ବି ସେ ଠଉରେଇ ଅଧାଅଧି ବୁଝୁଥାଏ । 

  ଏଥର କଳିକା ବାପାଙ୍କ ପାଖରୁ ଆଉ କିଛି ଟଙ୍କା ନେଇ ସେ ବୁଢ଼ୀମା' ଲାଗି -ଫଳ,ମୂଳ ଓ ବିସ୍କୁଟ ପାଉଁରୁଟି

କିଣିଦେଲା । ତା'ପରେ ଘରକୁ ଫେରିବା ପାଇଁ ଗୋଟିଏ ଅଟୋରିକ୍ସା ଡାକି ତାକୁ ବସେଇ ଦେଲା । 

  ବୁଢ଼ୀଟି ଗାଡ଼ିରୁ ଟିକିଏ ଝୁଙ୍କିପଡ଼ି-କଳିକାର ମୁଣ୍ଡକୁ ଆଉଁଶି ଦେଇ କହିଲା, ” ମାଆ ଲୋ,ତୋତେ କଇଲାଣ କରୁଚି, ତୁ ସବୁବେଳେ ସୁଖରେ ରହ,ତୋ ଚଲାବାଟରେ ଫୁଲପଡ଼ୁ । ତୁ ପାଠ ଶାଠ ପଢ଼ି ବଡ଼ମଣିଷ ହଅ; ଆଉ ମୋଅରି ଭଳି ଦୁଃଖୀ ଲୋକର, ଦୁଃଖକଷ୍ଟ ଦୂରକରି ସୁନାମ ଅରଜ ।” 

   ଫିକକରି ଟିକେ ହସିଦେଇ, ଏଥର ହାତ ହଲାଇ ବୁଢ଼ୀମା'କୁ ବିଦାୟ ଜଣେଇଲା କଳିକା । 



Rate this content
Log in