ଉପାଳଖଣ୍ଡ

ସାରସ୍ବତ ସାଗରରୁ

ଖୋଜୁଥାଏ ଶବ୍ଦର ମୁକୁତା

ଦରିଦ୍ର କବିଟିଏ

କାଠିକଲମ ସମ୍ପର୍କ ମୋହର

ସେହି ମୋ ନିହାଣ

କାଗଜର ଛାତିରେ ଆଙ୍କିଦେବି

ଶବ୍ଦର ଗୋଲାପ ସ୍ତବକ।

ସାହିତ୍ଯର ବେଳାଭୂମିରୁ

ଖୋଜୁଛି ଉପାଳଖଣ୍ଡ

ରଖିବି ସାଇତି

ଜୀବନର ଶେଷ ପରିଯ୍ଯନ୍ତ।

ତଥାପି

ଚେଷ୍ଟା ମୋର ଅବିରତ

ରହିଥିବ ଜାରି।

ଗୋଟିଏ ଗୋଟିଏ ଶବ୍ଦକୁ

ତୋଳି ମୁଁ ଆଣିବି

ଗୁନ୍ଥିଦେବି ଭାଷାରୂପି

ସାହିତ୍ଯର ମାଳା

ସାଜିବାକୁ ଚାହିଁବି ମୁଁ

ହେବାପାଇଁ ଅନ୍ଯ ଏକ ଧଳମା।

ସାହିତ୍ଯର କୋଣାରକେ

ଛୋଟ ଏକ ଧୂଳିକଣା

ସାଜି ମୁଁ ପାରିଲେ

କଲମ ମୋ

ହୋଇବ ଅକ୍ଷୟ

ଯୁଗଯୁଗ ପାଇଁ।