ତୁମେ ମୋର

ଅଳପ କହିବି ଅନେକ ସହିବି 

      ଦେବିନି ମୁଁ ତତେ ଦୁଃଖ

ଉଦ୍ଭାସିତ ମୁଖେ ଚପଳା ତୋ ହୃଦେ

     ଭରିଦେଵି ସବୁ ସୁଖ,

ଅର୍ଦ୍ଧାଙ୍ଗିନୀ ନୁହେଁ ଭଗିନୀ ମୋହୋର

    ଯୁଗେ ଯୁଗେ ଜନ୍ମି ଥାଉ

  ଆଉ କଣ ମୁଁ ଦେବି ଏତିକି ଦଉ ଛି

    ସତାୟୂଷ ତୋର ହଉ,

କ୍ରୋଧିତ ହୁଏନି ଅଭିମାନ ମୋର

   କେବେ ନ ବୁଝିବ ତମେ

ତୁ' କହିଦିଏ ଅତି ସ୍ନେହ ଭରେ

  ନ ଛାଡ଼ି ତୁ ଯିବୁ ମୋତେ,

ହାତ ଧରିମୋର ବାଟ ଚଲୁଥିବୁ

   ଦବୁନି ତୁ କେବେ ଧୋକା,

 ଅଭିଶପ୍ତ ହୋଇ ବଞ୍ଚିଛି ବଞ୍ଚିବି

   କପାଳେ ମୋ ଅଛି ଲେଖା ।।