ଟିକି ତାରା

ପାହାନ୍ତି ତାରାଟା ହସୁଥିଲା ପରା

       ହୋଇ ଟିକେ ଝିଲି ମିଲି 

ରାତି ସାରା ପୁଣି ଦେଖୁଥିଲା ସିଏ

        ସପନ କେତେ ରଙ୍ଗୋଲି ll

ଭାବୁଥିଲା ବସି ପୁନେଇ ଚାନ୍ଦଟା

        ଯଦି ଯାଆନ୍ତା କି ଚାଲି 

ଅମାବାସ୍ୟା ରାତ୍ରେ ଝଲସି ଉଠନ୍ତା

        ହସୁଥାନ୍ତା ଖିଲି ଖିଲି ll

ଜହ୍ନର ଅସ୍ତିତ୍ୱ ସହିପାରୁନାହିଁ 

        ମନଟା ଯାଏ ତା ଚହଲି 

ଭାବୁଥାଏ ବସି ନିର୍ଜନ ରାତିରେ

        ଏ ଆକାଶ ତାର ଖାଲି ll

ସମୟ ସୂଚାଏ ନିଜ କର୍ମ ସlରି

        ସଭିଏଁ ଯାଆନ୍ତି ଚାଲି 

ପୁଣି ମନେ ଭାବେ ସବୁ ଅଭିନୟ

         କେହି ତ ନୁହେଁ ଅସଲି ll