"ସୁନ୍ଦର ସୁମନ କଢ଼ି "

ନିଷ୍ପାପ ଶିଶୁଟି        ହସୁଅଛି ଦେଖ

    କେଡ଼େ ସେ ସରାଗେ ପୁଣି

ବିଭୁପାଦେ ତାର       ସମର୍ପଣ ଭାବ

    ଦେଖିଲେ ହେଉଛି ଜାଣି।୧।

ନିରୀହ ଆଖିରେ       କହି ଦିଏ କେତେ

     ସହଜେ ହୁଅଇ ପଢି

କେଡ଼େ ଯତନରେ      ଗଢିଛ ବିଭୁଏ

     ସୁନ୍ଦର ସୁମନ କଢି।୨।

ମନେ ନାହିଁ ତାର       ହିଂସାବାଦ କିଛି

     ଭାରି ନିରୀମଳ ସିଏ

ଜଗତ ହିତରେ       ଜୀବନ ତାହାର

     ସଦା ସେ ଲଗେଇ ଥାଏ।୩।

ହୃଦେ ଦୟା ଭାବ      ଆହା କି ସୁନ୍ଦର

     ବିଶ୍ୱେ ସେ କଲ୍ୟାଣମୟୀ

ସର୍ବ ମଙ୍ଗଳେ ସେ    ମାଆ ମଙ୍ଗଳା ଲୋ

     ଜଗତ ଜନନୀ ସେହି।୪।

ହସି ହସାଏ ସେ     ଭାରି ମନଜିଣା

     ସବୁରି ଭରସା ହୁଏ

ସୁଖରେ ଦୁଃଖରେ     ପାଖେ ପାଖେ ପୁଣି

    ନିତି ସିଏ ରହି ଥାଏ।୫।