ସଞ୍ଜ ଯେବେ ନଇଁ ଆସେ

ସଞ୍ଜ ଯେବେ ନଇଁ ଆସେ

  ମୋ ଗାଁ ତାଳ ବଣେ

ନାଲିଆ ମୁରୁଜ ବୁଣି

  ଚାଲି ଯାନ୍ତି ସୁରୂଜ ଯେ

ଭାଲେରି ପାହାଡ଼ କୋଣେ।

ଶ୍ରମ କ୍ଳାନ୍ତ ଶ୍ରମିକ ବା

 ଚାଷୀ ଭାଇ ଆମ

ବାହୁଡ଼ନ୍ତି ନିଜ ବାସେ

  ଭୁଲିବାକୁ ଶ୍ରମ।

ପକ୍ଷୀ ଏ ଫେରନ୍ତି

  ନୀଡ଼ କୁ ତାଙ୍କର

ଆହାର ପାଇ ଶିଶୁଏ

  ଆନନ୍ଦ ବିଭୋର।

ଆହା କେଡ଼େ ମନଲୋଭା

  ଗାଁ ଦାଣ୍ଡ ଦୃଶ୍ୟ

ଗୋ ଧୂଳି ଲଗନ୍ ଶୋଭା

 ମନେ ଆଣେ ହର୍ଷ।

ନବ ବଧୁ ଭକତି ରେ

 ଚଉରା ପାଖ ରେ

ସଞ୍ଜବତି ଜଳି ଦିଏ

  ଭକତି ଅନ୍ତ ରେ।

ଭାଗବତ ଗାଦି ଘରେ

  ନରି ଜେଜେ ବସି

ନବାକ୍ଷରୀ ଭାଗବତ 

  ପଢ଼ୁଥାନ୍ତି ହସି।

ସଞ୍ଜ ରେ ଗାଁ ମନ୍ଦି ରୁ

  ଶୁଭେ କୋଳାହଳ

ହୁଳହୁଳି ହରିବୋଲ ଶଦ୍ଦେ

   ଦେଉଳ ଚଞ୍ଚଳ।

ଆମ ଗାଁ ସଞ୍ଜ ବେଳ

  ଅଭୁଲା ମୋ ପାଇଁ

ଭୁଲିବିନି ନ ଭୁଲିବି

  ଯେତେଦିନ ଥିବି ଜୀଇଁ।