ସମୟର ଖେଳ

ସମୟର ଖେଳ, ବଡ଼ ବିଚିତ୍ର ଯେ,

    ମାନେ ନାହିଁ ବଡ଼ ସାନ ।

ହାରୁ ହାରୁ ଯିଏ, ଜିତି ଯାଇଥାଏ,

    ହୋଇ ଯାଏ ସେ ମହାନ ।।

ଜିତିବା ହାରିବା, ଖେଳରେ ହୁଅଇ,

    ହାରୁ ହାରୁ ଗଲେ ଜିତି ।

ସମୟକୁ ସିଏ,    ଦିଅଇ ସମ୍ମାନ,

    ବାନ୍ଧି ହୃଦୟରେ ପ୍ରୀତି ।।

ପରୀକ୍ଷାର ଘଡି, ଆସିଥାଏ ପରା,

      ସବୁରି ଜୀବନ ପାଇଁ ।

ପରୀକ୍ଷା ଘଡିରେ, ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣର ଇଛା,

     ହୃଦୟରେ କାର ନାଈଁ ।।

ଅପେକ୍ଷା କରେନା, ସମୟ କାହାକୁ,

     ଗୋଟିଏ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ।

ସ୍ରୋତସିନୀ ପରି, ଧାଇଁ ଯାଇଥାଏ,

     ବାଧା ବିଘ୍ନ ମାନେ ନାଈଁ ।।

ସମୟ ସାଥିରେ,   ନିଜକୁ ହାଯାଇ,

        କରିଯିବା ନିଜ କର୍ମ ।

ସତ୍ୟ ଧର୍ମ ନ୍ୟାୟ, ହୃଦୟରେ ଧରି,

       ବୁଝିବା ଜୀବନ ମର୍ମ ।।

ସମୟ ତାଳରେ,    ନିଜକୁ ସଜାଇ,

       ବଞ୍ଚିବା ସମାଜେ ମିଶି ।

ସବୁରି ପ୍ରାଣରେ,ଢାଳି ଦେଇ ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା,

      ହସେଇବା ନିଜେ ହସି ।।