ସ୍ମୃତି

ଦିନ ଯାଏ ବହି ଆଗୋ ପ୍ରିୟ ସହୀ

ତୁମେ ରହିଗଲ ମୋ ସ୍ମୃତି ପଟେ

କିପରି ଭୁଲିବି ମୋ ପ୍ରାଣ ପ୍ରିୟାକୁ

ମୋ ଜୀବନ ପୃଷ୍ଠାର ଲିପିଟେ।

ଯେଉଁ ଦିନୁ ତୁମ କର ମୁଁ ଧରିଲି

ତଵ ସାଥେ ସାଥୀ ହୋଇ ସଂସାର ଗଢିଲି

ସୁଖର ଦୁଃଖର ସାହାରା ହୋଇଲ

ଦୁଃଖର ନୀରକୁ ଅଧେ ବାଣ୍ଟି ନେଲ ।

ଗୋଟିଏ ନାବରେ ଆମେ ଯେ ବାଉରୀ

ହସି ଖେଳି ଚଳାଇଲେ ଏ ଜୀବନ ତରୀ

ଆମ ଚଲାପଥେ ହୋଇ ଛନ୍ଦାଛନ୍ଦି

ଅତିକ୍ରାନ୍ତ କଲେ ଜୀବିକାର ସନ୍ଧି ।

ହେଲେ ମୁଁ ନିସତ ତୁମେ ଦିଅ ଶକ୍ତି

ମନେ ଭରିଦିଅ ପ୍ରେମ ଓ ପିରତି

କିପରି ଭୁଲିବି ତୁମ ଦିଆ ସାଥୀ

ତେଣୁ ତୁମେ ଅଛ ମୋହର ସ୍ମୃତି।।