ଶୁଖିଲା ପତ୍ର

ଇଶ୍ଵର ସୃଷ୍ଟିରେ ସଭିଏଁ ସମାନ

କେହି ନୁହେଁ ବଡ ସାନ,

ମଣିଷ ଯେତିକି ପତର ସେତିକି

ଦୁହିଁଙ୍କ ମୂଲ୍ୟ ସମାନ ।।

ସୃଷ୍ଟିରେ ମଙ୍ଗଳ କରିବା ସକାଶେ

ମଣିଷ ଜନମି ଅଛି,

ସେପରି ଭାବେ ଶୁଖିଲା ପତ୍ରବି

ଅନେକ କାମେ ଲାଗୁଛି ।।

ଦରିଦ୍ର ବୁଢୀଟି ଶୁଖିଲା ପତ୍ରରେ

ଖୁଦ ଜାଉ ରାନ୍ଧି ଖାଏ,

ଶୁଖିଲା ପତ୍ରକୁ ଗୁଣ୍ଡ କରି କିଏ

ଜ୍ବର ଔଷଧ ବନାଏ ।।

ଶୁଖିଲା ପତ୍ରକୁ ଜାଳିପୋଡି ଦେଲେ

ପାଉଁଶ ମୁଠେ ହୁଅଇ,

ଭଲ ସାର ସିଏ ଫସଲ ପାଇଁ କି 

କୃଷକ ଭାଇ ଖୋଜଇ ।।

ଶୁଖିଲା ପତ୍ରର ପ୍ରଖର ସ୍ରୋତରେ

ପିମ୍ପୁଡିଟି ପାର ହୁଏ,

ଶୁଖିଲା ପତ୍ରକୁ ସଜେଇ ସଜେଇ 

ଚଢେଇ ବସା ବନାଏ ।।

ତେଣୁ ଭାଇମାନେ କେବେ ବି କାହାକୁ

ଭାବିବ ନାହିଁ ଅଲୋଡା,

ଅଲୋଡା ଅଖୋଜା ସମୟାନୁସାରେ

ବାସ୍ତବରେ ହୁଏ ଲୋଡା ।।