ଶୀତୁଆ ସକାଳ

ପୂରୁବ ଆକାଶୁ ଅରୁଣ କିରଣ 

   ଝରିଲାଣି ମହୀପରେ 

ଉଠ ଉଠ ସର୍ବେ ନକରିଣ ମଠ 

   ନିତ୍ୟକର୍ମ ସାର ଖରେ 

ସକାଳ ସୁରୁଜ କିରଣ ପଡିଲେ 

  ଦେହ ହେବ ମଜବୁତ 

କମ୍ବଳ ଘୋଡାଇ ରହିଲେ ତ ଭାଇ 

   ଛାଡିବନି ଦେହୁ ଶୀତ 

ସକାଳୁ ଉଠିଲେ କସରତ କଲେ 

   ନରହିବ ରୋଗ ଭୟ 

ଯୋଗ ପ୍ରାଣାୟାମ କରୁଥିଲେ ନିତି 

   କରିବା ଦୁନିଆ ଜୟ 

ସ୍ମରଣଶକ୍ତି ଯେ ସକାଳ ପହରୁ 

   ରହିଥାଏ ଭାରି ଖର 

ଯାହା ବି ପଢିବ ମନେ ରହିଯିବ 

    ନଯିବ ଆଉ ପାଶୋର

ତେଣୁ ପିଲାମାନେ ରଖ ଏହା ମନେ 

    ଉଠିବ ସଦା ସକାଳେ 

ତନ ମନ ସବୁ ସତେଜ ରହିବ 

    ଜିତିବ ଜଗତ ବଳେ l