ସ୍ଵଭାଵ ଓ ବଚନ

ମଣିଷ ଜନମ ଅଟଇ ଦୁର୍ଲ୍ଲଭ

 ଦିବ୍ୟ ଏହି ମହୀତଳେ

ସାରା ଜଗତକୁ ଆୟତ୍ତ କରିଛି

 ବୁଦ୍ଧି ଜ୍ଞାନ ମାୟା ବଳେ 

ପାଞ୍ଚ ମନ ଆଉ ପଚିଶି ପ୍ରକୃତି

  ସ୍ଵଭାଵ ଯେ ମଣିଷର

ଭାବର ଅଭାବେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥାଏ

  ସବୁ କିଛି ଶିଷ୍ଟାଚାର 

 ମଧୁର ବଚନ ମନ ମୋହିଥାଏ

  ସମ୍ମାନ ଦିଅଇ ଜନେ

ସାରା ଜଗତରେ କୃତିତ୍ଵ ବଢ଼ାଏ

  ପ୍ରିୟଜନ ବରଦାନେ 

କାୟ ମନ ବାକ୍ୟ ପବିତ୍ର ହୋଇଲେ

  ସ୍ଵଭାଵ ହୁଅଇ ଭଲ

ସତ୍ୟ ବଚନରେ ବ୍ରତୀ ହେଲେ ସଦା

  ବୃଦ୍ଧି ହୁଏ ପୂଣ୍ୟ ବଳ 

କର୍ମ ଯେ କରିବା ଧର୍ମ ଆଚରିବା

 ବାଣ୍ଟିବା ଈଶ୍ୱର ବାର୍ତ୍ତା

ସ୍ୱଭାବକୁ ସଦା ଉଦାର କରିବା

 ତୋଷହେବେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା