ପୁଚି ଲୋ

ପୁଚି ଲୋ ଘୁଞ୍ଚି ଯା

ଦୂର ପଡ଼ିଆରେ ଲୁଚି ଯା

ପଡ଼ିଆଟା ସାରା ଖରା

ଛାଇ ଦିଏ ନାହିଁ ଧରା। 

ଗଛଟିଏ ବୋଲି ଦିଶେ ନାହିଁ କାହିଁ

ମାଳ ମାଳ କୋଠା ଘେରା। 

ବଡ଼ ଭାଇ ଛକା ମାଡରେ 

ବଲ ବାଜିଗଲେ କାହା ଝରକାରେ

ଏକ ମୁହାଁ ହୋଇ ଧାଆଁରେ। 

ବାପା ବସିଛନ୍ତି ବାଲକୋନୀରେ

ଭାଇ ଗୀତ ଗାଏ ଛାତରେ 

ଲୁଚି ଲୁଚି ଧୀରେ ଘରକୁ ଯାଆରେ

ଝାଳ ପୋଛ ବୋଉ କାନିରେ। 

ବୋଉ କାନି ପରା ସରଗ 

ବାପାଙ୍କ ଚଷମା ତଳେ ରାଗ ନିଆଁ

ଭାଇ ଖାଏ କାଳେ ପରାଗ। 

ଆଲୋ ଖେଳିବା ଖେଳ 

ମୋବାଇଲ ଧରି ପଢିବା ପାଠଲୋ

କରୋନା କରିଛି କାଳ।

ଛାତ ଉପରେ ମୋ ଫୁଲ ଗଛ

ପାଣି ଦେଉଥିଲା ବୋଉ 

ବଉଳ ସାଥିରେ ପୁଚି ଖେଳୁଖେଳୁ

ରାତି ହେଲା ଚାହୁଁ ଚାହୁଁ। 

ପୁଚି ଖେଳ ଗଲା ସରି

ଝରକା ଫାଙ୍କରୁ ଦେଖିଦେଲି ଯେବେ

ଜହ୍ନ ହସେ କିରି କିରି।