ପଥରର ଭଗ୍ନାଂଶ

ଯେ ଯାଏ ପଥର ଖଣ୍ଡେ

ସେ ଯାଏ ନିହାଣ ତମର

ମୂର୍ତ୍ତି ତମର ସ୍ଵପ୍ନ

ତମ ପ୍ରେମର ନିବିଡତା ।

ଯେଉଁଦିନ ନିହାଣମୁନରେ 

ଭାଙ୍ଗିଦେଲ

ଛାତିହାଡ଼

ପାଲଟିଗଲ ଶିଳ୍ପୀରୁ ପେଶାଦାର ବେପାରୀ

ସେଦିନ ଆପେ ଆପେ ଖୋଲିଗଲା ଓଠ ।

ଜଡରେ ଜୀବନ 

ପଥରରେ ପ୍ରାଣ

ତମର ଯେ କାମ୍ୟ ନୁହେଁ

ଏକଥା ବିଚାରି ବୁଝିବା ପୂର୍ବରୁ

ଭାଙ୍ଗିଗଲା କୋଣାର୍କ

ଦେଉଳ ଉପରୁ ଖସିଥିବା ପଥର ଖଣ୍ଡେ

ପଥରର ଭଗ୍ନାଂଶ ସିନା...

ସେ କ'ଣ ଗାଇପାରିବ

ମଧୁମୟ ଗୀତ ପଦେ ଜୀବନର.....!!!!!