ଚିତ୍ରଗଛର ଚେର

ଗୋଟେ ଅବରୁଦ୍ଧତାକୁ

ଡେଇଁ ପାରିଲିନି ବୋଲି

ଚିତ୍ରିତ କଲି ତାକୁ

ଚିତ୍ର ଭିତରେ ମୁକୁଳି ଗଲି

ଦ୍ଵାରରେ ଅନେକ ପ୍ରହରୀ

ଅନେକ ଆଖି

କେହି କ'ଣ ଜାଣିପାରିଲେ.......

ପ୍ରହରୀମାନେ 

ସମୟକ୍ରମେ ବୁଢ଼ା ହେଲେ

ମରି ହଜି ଗଲେ

ମାଟିରେ ମିଶିଲେ ଯେଉଁ ଦିନ

ମୋ ଚିତ୍ର ଗଛରେ ଫୁଲ ଫୁଟିଲା 

ଠିକ୍ ସେହିଦିନ

ଚିତ୍ରଗଛର ଚେର

ଫଟେଇ ଦେଲା ଅବରୁଦ୍ଧତାର

ଉଚ୍ଚା ପାଚେରୀ

କିଛି ମହକ ବି ବହିଗଲା ଫୁଲରୁ

ଅନୁକୂଳ ପବନ ଦିଗରେ

କେହି କେହି କଥାହେଲେ

ଅଲୌକିକ.............