ପ୍ରତିବ୍ରତା

ପ୍ରତିବ୍ରତା ଅଟେ  ନାରୀର ଶକତି

   ଶଙ୍ଖା ସିନ୍ଦୂର ଆଭୂଷଣ

ଇହ-ପର କାଳ ଦେବତା ଯେ ପତି

    ମନେ ରଖ ନାରୀ ଗଣ

ସ୍ୱାମୀ ସେବା ଅଟେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ ତୁମ

     ଗୁରୁଜନ ପାଦ ସେବ

ସଭିଙ୍କ ଆଶିଷ ନେଇ ତୁମେ ନାରୀ

    ଅହ୍ୟ ସୁଲକ୍ଷଣୀ ହେବ

ଛୋଟଙ୍କୁ ଆଦର ସ୍ନେହ ପ୍ରେମ ଦେଇ

   ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ କୋଳେଇ ନିଅ

ସଭିଙ୍କର ପ୍ରିୟ  ହୋଇ ତୁମେ ସଦା

    ଅହ୍ୟ ସୁଲକ୍ଷଣୀ ରୁହ

ପତି କାନ୍ଧେ କରେ ଶେଷ ଯାତ୍ରା ପତ୍ନୀ

   ହୋଇ ଅହ୍ୟସୁଲକ୍ଷଣୀ

ବୈକୁଣ୍ଠେ ସ୍ଥାନ ହୁଏ ପ୍ରାପ୍ତ ତାକୁ

    ସାକ୍ଷୀ ଯେ ଗାଁ ମଶାଣୀ