ପ୍ରଶ୍ନବାଚୀ

କିଛି ବି ଆବେଗ ନାହିଁ

ନାହିଁ କିଛି ସୁଖ ଅବା ଦୁଃଖ

ଖାଲି ଟିକେ କାନ୍ଦିଦେଲେ

ମେଣ୍ଟିଯାଏ ସବୁତକ ଭୋକ I

ଯେତେ ଅଳି ଯେତେ ଅରଦଳି

ପୂର୍ଣ୍ଣହୁଏ ଟିକେ କାନ୍ଦିଦେଲେ

ତା ହସରୁ କେତେ ଆଖି

ପ୍ରଷ୍ଫୁଟିତ ଫଲସବୁ ତୋଳେ I

ଟିକିଏ କୁଆଁ ଶବ୍ଦରେ

ଚହଲିଯାଏ କେତୋଟି ହୃଦୟ

ସମସ୍ତଙ୍କ ନୟନର ତାରା ପରା ସିଏ

ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଖି ଭର୍ତ୍ତି ସ୍ୱପ୍ନର ବଳୟ I

ହେଲେ ଏବେ କେହି ଜଣେ

କହି କି ପାରିବ ସତେ ? 

ଏଇ ସବୁ ଆଖିତଳେ 

ଟଳମଳ ସ୍ୱପ୍ନର କଳିକା ସବୁ

ବାସ୍ତବରେ ଫୁଲହୋଇ ଫୁଟେ ??

ତଥାପି ଏ ଦୁନିଆଁର ଗତି ଆଜି

ହୋଇ ନାହିଁ ସ୍ଥିର

ଆସିବା ଓ ଯିବା ସହ 

ସୁଖ ଦୁଃଖ ଫେଣ୍ଟି ହୋଇ ଚାଲିଛି ସଂସାର I