ପରଜୀବୀ

ସୁରୁଜ ଟିକେ ଡେରିରେ ଉଠିଲେ

କେତେ ଭଲ ହୁଅନ୍ତା

ନଦୀମାନେ ପାଣିଟିକେ ମାଗିଲେ

କେତେ ଫୁଲେଇ ହୁଅନ୍ତି

ପବନ ବି ଟିକେ ଜୋରରେ ମୋ ପାଇଁ ବୋହିଦେଲେ

କଣ ସରିଯାଆନ୍ତା?

ଆକାଶ ବି କେତେ ପତଳା ଆଉ ସରୁ ଯେ କହିଲେ ନସରେ

ଦେଖତ ମରୁଭୂମିକୁ

ଦି'ମୁଠା ରଗଡା ବାଲିପାଇଁ କେତେ ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରେ

ବୁଢ଼ା ବରଗଛ କଣ କମ କି?

ମେଞ୍ଚାଏ ଛାଇ କାଳେ ତାର ଜୀବନ

ସେତକ ଦେଲେ ସେ ଅଣନିଶ୍ୱାସୀ ହେଇଯାଏ

ଶ୍ରାବଣର ବରଷାକୁ ଦେଖ

ବୁନ୍ଦାଏ ପାଣି ପାଇଁ କେତେ ରାଗ ରୁଷା

ଧନ୍ୟରେ ଦଇବ

ବିଚିତ୍ର ତୁ

ଆଉ ତୋର ଚରିତ୍ର