ପ୍ରେତାତ୍ମା ଓ କୋଠି

ଥିଲା ଭଙ୍ଗା ଘର ନଥିଲା ଚହଳ

   ଥିଲା ଅମାବାସ୍ଯା ରାତି

ସେଇ ବାଟ ଦେଇ ଯାଉଥିଲି ମୁହିଁ

    ଲିଭିଗଲା ଗାଡି ବତି

ଝିଅଟିଏ କେହି ସେ ଘର ଭିତରେ

     କରୁଥାଏ ଚିତ୍କାର

କିଏଯେ କେଉଁଠି ଅଛ ଭାଇ ମାନେ

    ଆସି ମୋତେ ରକ୍ଷାକର

ଏଇ କଥା ଶୁଣି ସେ ଘର ଭିତରେ

    ଯେମିତି ମୁଁ ପସି ଗଲି

ସେ ଘର ଭିତରେ କଙ୍କାଳ ମୁଣ୍ତଟେ

     ହସୁଥିଲା ଖିଲି ଖିଲି

ଡରି ଯାଇ ବନ୍ଧୁ ଧାଇଁ ମୁଁ ଆସିଲି

    ବାହାରକୁ ଯିବା ପାଇଁ

ଘର କବାଟଟି ବନ୍ଦ ହୋଇଗଲା

    ଖୋଲି ପାରିଲିନି ମୁହିଁ

କିଏ କିଏ ବୋଲି ଯେବେ ପଚାରିଲି

    ଝିଅଟିଏ ଦେଖା ଦେଲା

ତା ରୂପ ଚାହାଣୀ ଏତେ ଭୟଙ୍କର

   ସାହାସ ମୋ ଉଡିଗଲା

ଦେଲା ପରିଚୟ ଆତ୍ମାଯେ ତାହାର

    ସବୁଯେ କହିଲା ଖୋଲି

ନିର୍ଦୟ ଭାବରେ  ବଳତ୍କାର କରି

    ପୋତି ଦେଇଗଲେ ଚାଲି

ସେଇ ଦିନ ଠାରୁ ପ୍ରତିଶୋଧ ପାଇଁ

    ଆତ୍ମା ମୋର ଘୁରି ବୁଲେ

ମୋ ଅତୃପ୍ତଆତ୍ମା ସାନ୍ତ୍ଵନା ପାଇବ

    ସେଇ ଆଠ ଜଣ ମଲେ

ଦୟାକରି ମୋତେ ସାହାଯ୍ଯ ଯେ କର

    ମୋ ଆତ୍ମାର ମୁକ୍ତି ପାଇଁ

ତୁମ ସାହାଯ୍ଯରେ ସେ ଆଠ ଲୋକକୁ

     ମାରି ପାରିବି ଯେ ମୁହିଁ

ଆତ୍ମା କଥା ଶୁଣି ରାଜି ମୁଁ ହୋଇଲି

  ଜାଗା ଦେଲେ ମୋର ଦେହେ

ମାରି ଆଠ ଜଣ ସେ ଅତୃପ୍ତଆତ୍ମା 

    ଶାନ୍ତି ହେଲି ବୋଲି କହେ

ଯାହା ଘଟିଗଲା ସେ ଅଧ ରାତିରେ

   ଅଭୁଲା ହେଲା ସେ ସୃତି

ଫେରିଲା ବେଲକୁ ଘରକୁ ମୋହର

    ପାହି ଆସୁଥାଏ ରାତି ।