ପ୍ରେମ

ପ୍ରେମ ଏକ ଅଙ୍କାବଙ୍କା ନଈ

କେଉଁଠୁ କେବେ ହୁଏ ତାର ଆରମ୍ଭ

କେହି ପାରିବେନି କହି

ଆଖିରେ ଆଖି ଥରେ ମିଶିଗଲେ

ନିଦଟାକୁ କିଏ କରେ ଚୋରୀ

ଶୁଖିଯାଏ କେମିତି ଓଠ ଆଉ ତଣ୍ଟି

କଥା ଭଲ ଭାବେ ହୁଏନି କହି ।

ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଥିଲେ ଯେତେ ଦୂରେ

ପଦ୍ମ କଇଁର ଶୀହରଣ

କାହିଁ ବଢୁଥାଏ ସେତେ ଉଷ୍ଣତାରେ ।

କି ଯାଦୁ ଥାଏ କେଜାଣି

ପରସ୍ପର ଭିତରେ ପ୍ରତିମୁହୂର୍ତ୍ତରେ

ଯୌବନର ଆମ୍ଵଡାଳେ କୋଇଲିଟିଏ

ଗାଉଥାଏ ଗୀତ ଅହରହ

ବିଭୋର ହୋଇ ବଉଳର ବାସ୍ନାରେ

କି ଖରା କି ବର୍ଷା ଶୀତ ବସନ୍ତ

ସେଥିରେ କିଛି ତାର ଯାଏ ଆସେ ନ ଥାଏ ।

ବଟରପଡା ରାଜକନିକା କେନ୍ଦ୍ରାପଡା