ପ୍ରେମ ଏକ ବ୍ୟାଖ୍ୟା

କାଦମ୍ବିନୀ ପରି କୁମୁଦିନୀ ସରି

କନ୍ଦର୍ପ କମାଣେ ଯୋଷା ଯେପରି

କାମାନ୍ଧ ହୋଇଣ ବିରହେ ଆବଦ୍ଧ

ପ୍ରେମ ସୁଧା ବିନା ସହ୍ୟ କିପରି

ପ୍ରୀତି ପିୟୁଷର ମନ୍ଦାକିନି ଧାରା

ବହିଲେ ବିତତ ଜୀବନେ ଡେରା

ଯେତେ ଝଡ ଝଂଜା ଝଙ୍କାରେ ଜୀବନ

ସଂଯମେ ସଙ୍ଗତ ନୁହେଁ ଅଧିରା

ଧିରେ ଧିରେ ଧରା ପାବନେ ପ୍ରଥିତ

ପ୍ରୀତି ମଧୁ ବାରି ଯହିଁ ଅମୃତ

ନାଶଇ ବିରହ କଳୁଷ ପୁରିଷ

ପ୍ରେମ ପୁଣ୍ୟତୋୟା ହରଷେ ପୁରିତ

ପ୍ରୀତି ମନ୍ଦାକିନୀ ପ୍ରେମ ପ୍ରଦାୟିନୀ

ବିରହ ବିଛେଦେ ବାଜେ ରାଗିଣୀ

ପ୍ରେମ କରୁଣାରେ ବଣା ହୁଏ କାମ

ପରଷି ପ୍ରୀତି ଯଥା ନିର୍ଝରିଣୀ

କରୁଣା ନହେଲେ କାମ ଯେ ଦାହିବ

ପ୍ରେମ ପୂଣ୍ୟତୋୟା କେମନ୍ତ କହି

ପ୍ରେମର ହୃଦୟ ନୁହେଁ ନିରିଦୟ

କରାଳ କଳୁଷ ଦିଏ ସେ ଧୋଇ

ପ୍ରଶାନ୍ତ କୁମାର ହୋତା