ପାହାଡ଼

ଅଚଳ ଅଟଳ ମହାମେରୁ ତୁମେ

ପରବତ ହେ ଭୂଧର

ଧୀରତା ସ୍ଥିରତାଗୁଣ ମହାନତା

ବିରାଜେ ଏ ଜଗତର।

ଅଦ୍ରିସମ ଧୈର୍ଯ୍ୟ କରିବି ଧାରଣ

ବୋଲି ଅଛି ଜନ ଶ୍ରୁତି

ତୁମ ଦେହୁ ଉତପନ୍ନ ଯେ ଝରଣା

ଜନେ ତୋଷେ ନିତି ନିତି।

କାୟ। ତୁମ ଶୋଭେ ଶ୍ୟାମ ତରୁ ତୃଣେ

କିଦେବା ଉପମା ତା'ର

ବରଷାଗମନେ ତରୁ ତୁମ ତନେ

ବଢି ଆନନ୍ଦ ଅପାର।

ପ୍ରକୃତି ପ୍ରେମୀର ପ୍ରେରଣା ହେ ଗିରି!

ହୁଏ ଯେବେ ବର୍ଷା କାଳ

ଅମ୍ବୁଦ ଖଣ୍ଡ ଯେ ନାନା ଚିତ୍ର ପ୍ରାୟ

ଦିଶନ୍ତି ତୋରା ହେ ଶୈଳ।

ଧରଣୀ ରାଣୀର ଶୋଭା ଦ୍ୱିଗୁଣିତ

କରିଥାଏ ତୁମ ଅଙ୍ଗ

ଚିତ୍ରକର ଦୃଶ୍ୟ ଆଙ୍କୁଥିବା ବେଳେ

ଦିଶ ତୁମେ ନାନା ରଙ୍ଗ।

ତୁମରି ଶିଖର ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ

ଯେ ଜନ ପାରିଛି ଚଢି

କେତେ ମଜା ଲାଗେ ତୁମଠୁ ତଳକୁ

ଦେଖିଲେ ହେ ବନ୍ଧୁ ଗିରି।