ଓଡିଆଣୀ

ବାର ମାସେ ତେର ଓଷା ଯିଏ କରେ

    ପରିବାଳ ସୁଖ ପାଇଁ

ଶାଶୁ ଶଶୁର ଓ ସ୍ବାମୀ ସେବା କରେ

     ନିତି ସିଏ କରୁଥାଇ ।

ମଥାରେ ସିନ୍ଦୂର ହାତେ ତାର ଶଙ୍ଖା

     ଦିଶୁଥାଏ ଦାଉ ଦାଉ

ସିଏ ଓଡିଆଣୀ   ମଙ୍ଗଳ କାମିନୀ

   ସିଏ ମୋର ସୁନା ବୋଉ ।

ବୃନ୍ଦାବତୀ ମୂଳେ  ଦିଅଇ ସେ ପାଣି

    କରେ ସେ ଜଳ ତର୍ପଣ

ସକାଳରୁ ସଞ୍ଜ   ବିଭୁ ପାଦେ ଧ୍ଯାନ

     କରେ ସେ ଭକ୍ତି ଅର୍ପଣ ।