ନିଷିଦ୍ଧ ଇଲାକା

ଦେହରେ ଗେରୁଆ ବସ୍ତ୍ର

ହାତେ କମଣ୍ଡଳୁ ଧରି

କେଉଁ ଆଡେ ବାହାରିଛ

ତୁମେ ଟଣ ସଂସାର ତ୍ଯାଗ କରି

ଯାଉଅଛ ସେହି ନିଷିଦ୍ଧ ଇଲାକେ

କଣ ପାଇବ ତୁମେ

ବୋଧିଦୃମ ତଳେ ବସି

ଅନ୍ଯଏକ ବୋଧିସତ୍ୱ ହେବାପାଇଁ

କରୁଅଛ କି ଆପ୍ରାଣ ପ୍ରଚେଷ୍ଟା ।

ହେ ପଥିକ,

କାହିଁପାଇଁ ତୁମେ ବ୍ଯତିବ୍ଯସ୍ତ

ପଛରେ ତୁମର ସଂସାର

ସ୍ବାମୀ ସ୍ତ୍ରୀ ର ବନ୍ଧନ

ସବୁତୁମେ ଛିଣ୍ଡାଇ

କାହିଁକି ଯିବାକୁ ଚାହୁଁଛ

ସେ ଇଲାକାକୁ

ଯେଉଁଠି ହୁଅଇ ବାରଣ

ଆପଣାର ବି ହୋଇଯାଏ ପର

ସହିବାକୁ ହେବ ସେଠି

କଣ୍ଟାର ଆଘାତ

କ୍ଷତାକ୍ତ ହୋଇବ ତନୁ

ଭାଙ୍ଗିଯିବ ମନ

ଅଭିମନ୍ୟୁ ଚକ୍ରବୁହୋରେ

ପଶିଲା ପରି

ତୁ ପଶିଯିବୁ ସିନା

ହେଲେ ବାହାରିପାରିବୁ ନାହିଁ

ଏହି ନିଷିଦ୍ଧ ଅଞ୍ଚଳୁ।

ତୋ ଚାରିପଟେ ଥିବଖାଲି

ପ୍ରଶ୍ନିଳ ଚାହାଣି

ଉଠୁଥିବ ହଜାରେ ଆଙ୍ଗୁଠି

ଗୁରୁଗମ୍ଭିର ପ୍ରଶ୍ନରେ

ତୁ କେବଳ ଆହତ ହେବୁ।

ହେଲେ ଫରକ ପଡେନି

ହାରିଯିବୁ ଚିରଦିନ ପାଇଁ

ଭୁଲିଯିବୁ"ବୁଦ୍ଧ ଶରଣଂ ଗଚ୍ଛାମି

ହେ ସତ୍ଯର ସନ୍ତାନ

ଫେରିଆସ ତୁମେ

ତୁମ ପୃଥିବୀକୁ

"ନିଷିଦ୍ଧ ଇଲାକା" କହି

କରିବେନି ବାରଣ

ତୁମେ ବୁଲୁଥିବ ନିସ୍କଣ୍ଟକ ଭାବେ

ତୁମପାଇଁ ଥିବ ତ ଉନ୍ମକ୍ତ

ସବୁ ନିଷିଦ୍ଧ ଇଲାକା

ହେ ପଥଚାରୀ

ଫେରିଆସ ,ଫେରିଆସ

ତୁମ ଇଲାକାକୁ

ଏହି ଅଟେ ତୁମପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇଲାକା ।