ନାରୀର ଅନନ୍ୟ ରୂପ

ଅନେକ ଅନନ୍ୟ ରୂପ ତା'ର 

ତହୁଁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାତୃତ୍ବର। 

ନାଲି ଠୋପା ମଥାରେ ସିନ୍ଦୂର 

ମୋ ମାଆ ଦେହରେ ଶାଢୀ ସୁନ୍ଦର। 

କୋକିଳର ନାଦ ବୋଧେ ମଧୁର 

ମାଆର ମମତା ଅମୃତର ଧାର ।

ଛପନ ଭୋଗରେ ନପୁରେ ଉଦର

ସଦା ଲୋଡୁଥାଏ ସିନେହ ମାଆର। 

ଶେଫାଳି ଫୁଲର ବାସ୍ନା ମନୋହର 

ମାଆର ପଣତ ସରଗୁଁ ସୁନ୍ଦର ।

ସହିଷ୍ଣୁତା ଗୁଣୀ ନିସର୍ଗ ଦୁଲଣି

ମା ଜୀବନର ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ଭଣ୍ଡାର। 

ସତେ କି ଆଲୋକ ପ୍ରେମମୟୀ ରୂପ

ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଂଶ ସେ ଶୁଭ ସକାଳର। 

ଅନେକ ଅନନ୍ୟ ରୂପ ତା'ର 

ସେ ମାତୃରୂପୀ ନାରୀତ୍ୱର।