ମୁଁ ନାରୀଟିଏ କହୁଛି-୮-ଗୁହିଣ

ପରିବାର ମନ୍ଥନ ରୁ ବାହାରୁ ଥିବା,

ସମସ୍ତ ବିଷକୁ ଆକଣ୍ଠ ପାନ କରି ବି..

ମୁଁ ନିଳ କଣ୍ଠ ବୋଲାଇ ପାରେନି..

ସମସ୍ତ ଙ୍କୁ ଆପଣାର କରିବା ମନସ୍କତା ରେ..

ମୋ ସ୍ବାଭିମାନ ପଳ ପଳ ଜିଅନ୍ତା ଦଗ୍ଧ ହୁଏ... ।

ସେଇ ପାଉଁଶ କୁ ଉଖାରି କିଏ ଦେଖିଛ କି..?

ମୋର ଅନ୍ତର ତଳ ମଲା ସ୍ବପ୍ନ ର କଙ୍କାଳ..

ସେଇ ସ୍ବପ୍ନ ର କବର ଉପରେ..

କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ର ଫୁଲ ଉପହାର ଦେବା ହିଁ...

ମୋର ନିୟତି...

କାରଣ...

ମୁଁ ନାରୀ ଟିଏ.. ।