ମୁଁ କିଏ ?

ନୀରବ ଆକାଶ ତଳେ ବସି

ଶୁଣି ପାରୁଥିଲି ମୃଦୁ ମଳୟର ଧ୍ଵନି

ଧୀରେ ଧୀରେ ତା ପ୍ରେମର ସ୍ପର୍ଶ ଦେଇ

ଚାଲି ଯାଉଥିଲା କାହିଁ କେତେ ଦୂର

ଖୋଜିଲେ ବି ପାଉ ନ ଥିଲି ଠିକଣା ତାର।

ପୁଣି ସ୍ପର୍ଶ କରୁ ଥିଲା ଆସି କେହି

ଏ ତ ସେଇ ଜହ୍ନ ର ରୂପେଲି କିରଣ

ଅବାଧ ରେ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଭରୁଥିଲା ଶିହରଣ

ଦେଖେ ତ ସେ ବହୁଦୂରେ ଆକାଶରେ

ଆଶା କି କରିବି ଧରି ବାକୁ 

ମୁଁ ଛାର ବାମନ।

ତା ପରେ ଆସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ନେଇ ତା

ସୁନେଲି ସୁନେଲି ସୁନାର କିରଣ

ପ୍ରେମ ସ୍ପର୍ଶ ପରେ ଥାଏ ଯନ୍ତ୍ରଣା ର କାରଣ

ତଥାପି ବି ଏଇ ଅଟେ ବଞ୍ଚିବାର ଅନ୍ୟନାମ

ଏଇତ ଜୀବନ.....

ଗଣିକା ଜୀବନେ ଆଉ କଣ ବା ଅଛି

ଶାହା ଏକା ନାରାୟଣ।।