ମୁଁ କ'ଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ??

କି ସୁନ୍ଦର ଏହି ବିଶାଳ ସଂସାର

   କି ସୁନ୍ଦର ଏ ଆକାଶ,

ଯେଉଁ ଠାରେ ଦୃଷ୍ଟି ପଡେ ସବୁଠାରେ

    ତୁମ ଲୀଳା ହିଁ ପ୍ରକାଶ ।।  ୧

ତୁମେ ତ ଗଢ଼ିଛ ଭୂମି ଠାରୁ ଭୂମା

   ସୂର୍ଯ୍ୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଗ୍ରହ ତାରା,

ନଦୀ ବିଲ ବଣ କେଦାର କାନନ

    ଫୁଲ ଫଳେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଧରା ।। ୨

କୀଟ ଠାରୁ ବ୍ରହ୍ମ ଯେତେ ସୃଷ୍ଟି ତୁମ

   କ୍ରମିକ ଭାବେ ଚାଲଇ,

ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କେବେ ନୁହଇ ତ କେବେ

   ପୁନଃ ପୁନଃ ହେଉ ଥାଇ ।। ୩

ଦୂର ଦିଗବଳୟେ ଦୃଷ୍ଟି ରହିଯାଏ

   କିନ୍ତୁ ତାହା ଶେଷ ନୁହେଁ,

ଅନ୍ତରୀକ୍ଷ ପୁଣି ପୂର୍ଣ୍ଣ କି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ

   କହିଦେବ ଅବା କିଏ ?? ୪

ବିଶାଳ ସାଗର ଲଭିଛି ବିସ୍ତାର

   ତଥାପି ସିଏ ତୃଷିତ,

ପୃଥିବୀର ଯେତେ ଜଳ ଉତ୍ସ ନିତି

   ତା ଦେହରେ ସମାହିତ ।। ୫

ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରହ୍ମ ବୋଲି କହନ୍ତି ସଭିଏଁ

     ଅଧା ଗଢା ଦିଅଁ ସିଏ,

ପୂର୍ଣ୍ଣତାର ପରିଭାଷାକୁ ବା ବ୍ୟାଖ୍ୟା

    କରି ପାରି ଅଛି କିଏ ?? ୬

ସେହି ସୃଷ୍ଟିର ମୁଁ ନଗଣ୍ୟ ଜୀବଟେ

    ପୂର୍ଣ୍ଣତା କାହୁଁ ପାଇବି,

ଜୀବନ ଜଞ୍ଜାଳେ ଜୀବିକା ନିଆଁରେ 

   ନିତି ପ୍ରତି ଜଳୁ ଥବି ।। ୭

ତଥାପି ମୋହର ନାହିଁ ଅବଶୋଶ

   ପୂର୍ଣ୍ଣତା ଲୋଡିନି କେବେ,

କର୍ତ୍ତବ୍ୟର ପଥେ ଚଳି ଅବିରତେ

    ବଞ୍ଚିଛି ବଞ୍ଚିବି ଭବେ ।। ୮

ପ୍ରଶ୍ନ କେବେ ଯଦି କରିଦିଏ କିଏ

   ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଟୁ କି ତୁହି ?

କହିବି ଯାହା ମୁଁ ପାଇଛି ଜୀବନେ

    ସେଇଥିରେ ତୃପ୍ତ ମୁହିଁ ।।  ୯