ମିଛ

ମିଛ ଲୁଚିଥାଏ

ମନ ମନ୍ଥରାର ମାୟା ଜାଲରେ

ଘୋର ତାମସାର ତିକ୍ତ ଅନୁଭବରେ

କେବେ କେବେ କୂଟିଳା ନାରୀଟିଏ ହୋଇ

ଆଉ କେବେ ଭୟାନକ ଭୂତ ରୂପ ନେଇ

ମିଛ ଲୁଚିଥାଏ

ଦୂର ପର୍ବତର ଭଙ୍ଗା ଭ୍ରମରେ

ସବୁ ଶାମୁକାରୁ ମୋତି ମିଳିବା ନାଁଆରେ

କେବେକେବେ ପଥର ଦେବତା ହେଇ

ଆଉ କେବେ ସର୍ବଜ୍ଞର ପରିଚୟ ଦେଇ

ମିଛ ଲୁଚି ଥାଏ

ନଈ ଦେଖି ସାଗର ଆଶାରେ

ଦିବା ସ୍ବପ୍ନର ଗୁପ୍ତ ଲାଳସାରେ

କେବେ କେବେ ଗଙ୍ଗା ସ୍ନାନ କରିଦେଇ

ଆଉ କେବେ ଭିତ୍ତିହୀନ ଭାବନା ନେଇ

ମିଛ ଲୁଚି ଥାଏ

ରାତିକେ ହାତୀ ପାଇବାରେ

ଅଦିନିଆ କୁହୁଡି ପହଁରିବାରେ

କେବେ କେବେ ଅବୋଲକରା ହେଇ

ଆଉ କେବେ ବାମନ ମନରୁ ଚାନ୍ଦ ପାଇବା ପାଇଁ