ମାୟାରୁ ପ୍ରାପ୍ତି ଯାଏଁ

ତୁମେ ଆସ ନିଶା ଅନ୍ଧକାରେ

ନିଦାଘ ବରଷାରେ ତିନ୍ତି ତିନ୍ତୀ

ଅଚିହ୍ନା ବାଟୋଇ ଟିଏ ପରି

ସର୍ବାଙ୍ଗକୁ ଘେରି ବସ ମୋର

ମୁଁହରେ ମଦିରାର ଝଲକ

ଆଖିରେ ପ୍ରେମର ନିଶା

ଆଦିମତାରେ ମାତିଯାଅ

ଆଉ ଏକ ନିଶାରେ

ଅଲେଖା ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭରି

ମୋ ସାରା ଦେହରେ...

କ୍ଷତାକ୍ତ ହୃଦୟକୁ ମୋର

ସାଉଁଟି ନିଅ ଆଉଥରେ

ଛାଡିଗଲେ ମଦିରାର ନିଶା

ସକାଳର କୋହଲା ପାଗରେ

କେବେ କେବେ ପ୍ରେମ ସୋହାଗ ରେ..

ବାସୁଥାଏ ମୋ ଉନ୍ମୁକ୍ତ ଶରୀର

କାହିଁ କେତେ କାଳୁ

ତୁମ ଦେହ ଧିମା ଧିମା ଗନ୍ଧରେ

ବଞ୍ଚିଥାଏ ଏମିତି

ସତିଟିଏ ହୋଇ

ମାୟାରୁ ପ୍ରାପ୍ତି ଯାଏଁ ।