ମାଆ ଗୋ ମାଆ

ମାଆ ଗୋ ମା ଥରେ ଆଉଁସି ମସ୍ତକ

ପଡୁ ଆଶିଷ ହସ୍ତରୁ ଝରି

ମାଆ ଗୋ ମା...

ତା ଆଖିରୁ ଧାର ଧାର ଲୋତକ ଟିକକ ପାଇଁ

କାହିଁକି ଗଡ଼ାଇ ଦିଏ ଚଗଲା ସନ୍ତାନ ପାଇଁ

ମାଆ ଗୋ ମା...

ଅମାପ ଅଳି ଅର୍ଦ୍ଦଳି ଦିଏ ତା 'ପୁରା କରି ll

ସମ୍ମୁଖୀନ ହୁଏ ନାନା ଝଡ଼ଝଞ୍ଜା ଭେଦ କରି

ମାନ ଅପମାନ ଘୃଣା ଭାବକୁ ଉପେକ୍ଷା କରି

ମାଆ ଗୋ ମା.....

ସନ୍ତାନ ହିତେ ଆଖିରୁ ନିଦ ଯାଏ ଅପସରି ll

ଅଖିଆ ଅପିଆ ଆଃ ଅଭୁଲା ସେବା ସତ୍କାର

କର୍ମ ପଥେ ଧାବମାନ କେବଳ ସାହା ଠାକୁର

ମାଆ ଗୋ ମା....

ଅଭୁଲା ତା' ଅମୃତ ବାଣୀ କେ ପାରିବ ପାସୋରି ll

ଯୁଗେ ଯୁଗେ ସର୍ବ ସ୍ଥଳେ ତା ଅଧମ ସନ୍ତାନର

ଚିର ଋଣୀ କରିଦେଉ ଅଭୁଲା ସ୍ମୃତି ଭିତର

ମାଆ ଗୋ ମା...

ଜନମେ ଜନମେ ଆଶ୍ରା ଚରଣ ଧୂଳି ll