କୁଞ୍ଚିର ଆଦର

ଚାରିକାନ୍ଥ ପରିବେଷ୍ଟି ଗୋଟେ ସିନା ଘର

ମାନସ କାନ୍ଥ ଉଠିଛି ମନର ଭିତର ।

ବସ୍ତୁବାଦୀ ଦୁନିଆରେ ଯୁଗ୍ମ ରୋଜଗାର

ରୋଜଗାର ଚିଣ୍ଡାଇଲା ସୂତା ସମ୍ପର୍କର ।

ଗୋଟେ ଘର, ଗୋଟେ ତାଲା, ଚାବି ଦୁଇଗୋଟି

ଶ୍ବାସରୁଧ ହୁଏ ଥାଇ ଶିତତାପ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ କୋଠି।

ପୂରୁବ, ପଶ୍ଚିମ ମୁଖା ଦୁଇଟି ଶରୀର

କେହି ଜଣେ ନ ବୁଝନ୍ତି ହୃଦୟ କାହାର।

ଭଙ୍ଗା ମନେ ଦରଗଢା ସଂସାରକୁ ଭାଙ୍ଗୀ

କିଏ ନୂତନ ସଂସାରୀ,କିଏ ବଇରାଗୀ ।

କୁନି ଛୁଆ ବନ୍ଧା ଥାଏ ମାଆର ପଣତେ

ପିତା ମାତା ଯୋଗୁଁ ତାର ଶୈଶଵଟା ଦୁର୍ବିସହ ସତେ ।

ଉଭୟଙ୍କ ମନେ ଥାଏ କୁଞ୍ଚିର ଆଦର

କୁଞ୍ଚି ଦୁଇଭାଗ ହୋଇ ଫଟାଏ ନଅର ।