କରୁଣା ଭଣ୍ଡାର

ଥିବ କି ନଥିବ ଭଣ୍ଡାରେ ତୋହର

ଦେବାକୁ କରୁଣା ମୋତେ,

ସେଥିପାଇଁ ପରା ବାରମ୍ବାର ଯାଏ

ମାଗେନାହିଁ କିଛି ତୋତେ।

ଭଣ୍ଡାରେ ଯଦି ତୋ କରୁଣା ରହିଛି

ଫେରିନାହିଁ କେବେ କେହି,

ନିଶ୍ଚେ ସେ ଅଧମ ଯିଏ ପାଇନାହିଁ

ତୋ ପୁରୀ ଧାମକୁ ଯାଇ।

ମାଗିଦେଲେ କାଳେ ନପାଇବି ଯଦି

ଦେବେ ସବୁ ତୋ'ର ଦୋଷ,

ସେଥିପାଇଁ ଯାଏ ଖାଲି ହାତ ନେଇ 

ଫେରେ ହୋଇ ଶୂନ୍ୟ ହସ୍ତ।

ମିଛ ଅପବାଦ କାହିଁକି ଦେବି ମୁଁ

ଲୁଚାଇ ନିଜର ଦୋଷ,

ତେଣୁ ଯାଏ ସଦା ଦୋଷ ଧୋଇବାକୁ

ମନରେ ନରଖି ଆଶ।

ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ନିଶ୍ଚେ ଯିବି ମୁହିଁ

ଆଗୁଆ ରଖୁଛି କହି,

ଫେରାଇ ଦବୁନି ସରିଲାଣି କହି

ନେହୁରା ହେଲି ଗୋସାଇଁ।