କରୁଅଛି ପ୍ରଣିପାତ

ଦୂରରୁ କରୁଛି ସତ ପ୍ରଣିପାତ

ଆହେ ଗୁରୁକୁଳ ମୋର

ଯାଇ ପାରିଲିନି ଦୂରେ ଅଛି ବୋଲି

ଦୋଷ ମୋର କ୍ଷମା କର।

ସମୟର ଜାଲେ ଛନ୍ଦି ହେଇ ଗଲି

ମୁକୁଳି ପାରିଲି ନାହିଁ

ଏବେ ମୁଁ ଭାବୁଛି ଆଜିଭଳି ଦିନ

ମୋ ପାଇଁ ଆସିବ ନାହିଁ।

ହେଇ ପାରିବିନି ଏକଲବ୍ୟ ପରି

ଦେଇପାରିବି ନି ଦକ୍ଷିଣା

ତବ ଋଣ କେବେ ଶୁଝି ହେବ ନାହିଁ

ଯେତେ ଦେଲେ ବି ମୁଁ ପାଉଣା।

ତୁଟିବନି କେବେ ଆମ ଏ ସମ୍ପର୍କ 

ରହିଥିବ ଯୁଗ ଯୁଗ

ଯେତେ ବାଧା ବିଘ୍ନ ଆସୁପଛେ

ହେବ ନାହିଁ ଭାଗ ଭାଗ।