କଲମ

ନୀରବ ଭାବରେ ଲେଖିଯାଏ ସବୁ

ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ଦିଏ ଢାଳି 

ତଥାପି ଥକିନି ଚାଲିବା ବାଟରେ

ଚାଲୁଛି ନିଜକୁ ଜାଳି  

ବଳୀୟାନ ସେହି ମୋର ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ

ସୃଜନୀ ସବୁର ସାକ୍ଷୀ 

ତାହା ମାୟାରେ ସୃଜଇ ସମସ୍ତ

ଥାଏ ମୋର ପାଖା ପାଖି  

ଯାହା ସେ କରଇ ଶାଣିତ ମୁନରେ

ଅପୂର୍ବ ତା ରୂପରାଜି 

ବାହୁଡି ନେଉଛି ମୋ ସୃଜନୀ ରଥ

ସାରଥିଟେ ସେହି ସାଜି  

ଶୃଙ୍ଗାରେ ଭରଇ କାହା ପତ୍ରକୁ ସେ

କାହାକୁ ବିରହେ ଜାଳେ 

ହୃଦୟର କଥା ନିଖୁଣ ଭାବରେ

 ଲେଖି ପ୍ରୀତିଭାବ ଢାଳେ  

ନୁହେଁ ସେ କେବଳ ଲେଖନୀ ଯନ୍ତ୍ରଟେ

ସାଥୀ ମୋର ସେହି ପ୍ରିୟ 

ସୁପ୍ତ ଲୁପ୍ତ ଜାତିକୁ ଜାଗ୍ରତ କରାଏ

ନରଖି ମନରେ ଭୟ