କଳା ବାମନ

ରଥରେ ବସିବ କଳା ବାମନ

ଭକତଙ୍କ ସେତ ପରମ ଧନ

ଯେଉଁ ବଡ଼ଦାଣ୍ଡରେ ଲାଗୁଥିଲା ଗହଳି

ଭକତଙ୍କ ବିନା ଲାଗେ ଖାଲି ଖାଲି

ଭକତର ସିଏ ଅତି ନିଜର

ଭକତଙ୍କ ପାଇଁ ଯାତରା ତାର

ନନ୍ଦିଘୋଷ ରଥେ ଦିଶେ ଚକାନୟନ

ଭକତଙ୍କ ବିନା ବୁଝେନା ତା ମନ

କାହିଁ କେତେ ଦୂରରୁ ଭକ୍ତ ଆସେ ଚାଲି

ସିଂହଦ୍ୱାର ଭକ୍ତ ବିନା ଲାଗୁଅଛି ଖାଲି

ଭକତ ଆଖିରୁ ଝରୁଛି ଲୁହ

ଦେଖି ପାରେନି ଭକ୍ତ କାଳିଆ ମୁହଁ